“มีอะไรเหรอ?”
เซินนั่วคว้ามือซ่งหยวนไว้ “ตอนนี้จะมีอะไรสำคัญไปกว่าการผ่าตัดของเธออีก?”
ซ่งหยวนพาเธอเข้าไปในห้องทำงานของคุณหมอจาง
รถของหลี่ซูเพิ่งจอดลงที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล เธอก็เปิดประตูลงจากรถทันที
แม้แต่ตอนกดลิฟต์ก็ยังเต็มไปด้วยความร้อนใจ
เธอได้ยินเพียงว่าซ่งหยวนไปแผนกสูตินรีเวช
เมื่อไปถึงแผนกสูตินรีเวช กลับมองหาเท่าไรก็ไม่เห็นซ่งหยวน
หรือว่าเธอมาผิดโรงพยาบาล?
พอคิดว่าหยวนหยวนป่วย หัวใจเธอก็ราวกับถูกใครกระชากอย่างแรง
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งในชุดกระโปรงสีขาวก็ปรากฏขึ้น
ข้างกายยังมีหญิงสาวอีกคน ทั้งคู่กำลังพูดคุยอะไรกันอยู่
“หยวนหยวน!”
หลี่ซูรีบเดินเข้าไป คว้ามือซ่งหยวนไว้
“ลูกมาทำอะไรที่โรงพยาบาล จะผ่าตัดอะไร ไม่สบายตรงไหน รีบบอกแม่มา”
ซ่งหยวนถูกมองสำรวจอย่างกะทันหัน จึงดึงมือตัวเองกลับอย่างกระอักกระอ่วน
เธอเอ่ยเสียงนุ่ม “แม่คะ หนูไม่เป็นไรค่ะ แค่มาตรวจร่างกายเท่านั้น”
ตลอดสามปีที่ผ่านมา เธอมาที่แผนกสูตินรีเวชไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง
“ไม่เป็นไรจริง ๆ นะ?”
ใบหน้าของหลี่ซูยังเต็มไปด้วยความกังวล
เธอกลัวว่าซ่งหยวนจะมีเรื่องอะไรปิดบังตน