“คุณนายผู้เฒ่า!”
พ่อบ้านร้อนใจ ตะโกนเรียกแม่บ้านว่า “รีบเอายาที่คุณหนูหลิ่วหลิ่วส่งมาให้คุณนายผู้เฒ่าดื่มเร็ว!”
แม่บ้านหยิบกล่องใบหนึ่งมา ข้างในบรรจุยาเม็ดสีดำอยู่
เธอหยิบออกมาหนึ่งเม็ด กำลังจะยัดใส่ปากคุณนายผู้เฒ่าเฟิง
“เดี๋ยวก่อน!”
ซ่งหยวนเดินเข้าไป หยิบยาเม็ดนั้นมาแล้วนำไปดม
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยานี่กินไม่ได้ค่ะ”
ก่อนหน้านี้ เวลาต้มยาจีนให้คุณนายผู้เฒ่า เธอใส่รากโหราเดือยไก่ลงไปด้วย แต่ใส่เพียงปริมาณน้อยมาก
ยาเม็ดนี้มีรากโหราเดือยไก่อยู่ในปริมาณสูงมาก หากผู้สูงอายุอย่างคุณนายผู้เฒ่าเฟิงกินเข้าไป ความดันโลหิตจะสูงขึ้น ทั้งยังทำให้พลังชี่ เลือด และสารน้ำในร่างกายถูกใช้จนหมด ส่งผลเสียต่อลำไส้และกระเพาะอาหาร
“นี่...”
แม่บ้านไม่รู้ว่าควรฟังใครดีในชั่วขณะนั้น
เมื่อก่อนคุณนายรองมักช่วยดูแลสุขภาพของคุณนายผู้เฒ่า แต่ตอนนี้หากทำตามคำพูดของคุณนายรอง ก็เกรงว่าจะทำให้คุณนายผู้เฒ่าไม่พอใจ
คุณนายผู้เฒ่าเฟิงหอบหายใจแรง ตัวสั่นขณะพยุงตัวลุกขึ้น แล้วชี้ไปที่ซ่งหยวน
“เธอก็อยากให้ฉันตายเหมือนกัน ยานี่หลิ่วหลิ่วเป็นคนให้ฉันมา เธอไม่มีทางทำร้ายฉันหรอก เธอแค่ไม่อยากเห็นฉันมีความสุข”
พูดจบ เธอก็ไออย่างหนักอีกสองครั้ง แม่บ้านรีบหยิบกระดาษทิชชูส่งให้
เมื่อไอจนพอใจแล้ว คุณนายผู้เฒ่าเฟิงก็ก้มมองกระดาษทิชชูในมือ บนนั้นมีจุดเลือดกระจายอยู่ประปราย
เธอพลันลนลาน “นี่...”
แม่บ้านกับพ่อบ้านตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พ่อบ้านรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรเรียกรถพยาบาล
“คุณนายผู้เฒ่า!”
แม่บ้านตกใจจนร้องไห้
ตั้งแต่ซ่งหยวนเข้ามาอยู่ในบ้าน คุณนายผู้เฒ่าก็ไม่เคยไอเป็นเลือดอีกเลย