หลินนั่งอยู่ข้างนาง มิได้ห่างแม้แต่ก้าวเดียว
ภายนอกเพิง ภายในเผ่ายังคงครึกครื้น พวกนายพรานกลับจากการล่า เหล่าหญิงสาวสนทนากัน พวกมนุษย์สัตว์น้อยวิ่งไล่เล่นกัน
ไม่มีผู้ใดก้าวเข้าสู่เพิงต่ำ ๆ นี้
ไม่มีผู้ใดถามถึงหญิงสาวพลังให้กำเนิดต่ำคนนั้นว่ายังมีชีวิตอยู่หรือไม่
มีเพียงเสือขาววัยหนุ่มผู้หนึ่ง เฝ้าดูแลวิญญาณต่างโลกที่กำลังจะสิ้นใจ กุมมือนางไว้แน่นตลอดราตรียาวนาน
--
วันที่สาม
หลินฉาแม้แต่น้ำซุปก็ไม่อาจกลืนลงคอได้อีก
หลินถือถ้วยลองอยู่นานหลายครั้ง น้ำซุปไหลจากมุมปากนางลงสู่คางแล้วหยดลงบนหนังสัตว์
ลำคอนางราวกับสูญเสียความสามารถในการกลืน ทุกครั้งที่ป้อนเข้าไป ก็จะสำรอกออกมาพร้อมเลือดสีแดงเข้มปน
มือของหลินแข็งทื่อไปหมด
เขาวางถ้วยลง เช็ดมุมปากที่เปียกชื้นของหลินฉาให้สะอาดก่อน จากนั้นจึงกุมมือนางไว้