ส่วนที่ปากถ้ำเดิมกลับมีมนุษย์สัตว์คนหนึ่งมา
หน้ายาวปากแหลม ดวงตาหมองคล้ำจ้องมองปากถ้ำ แล้วสูดหายใจเข้าลึกสองครั้ง
กลิ่นหญิงสาวช่างแรงนัก ต่อให้เป็นหญิงสาวระดับต่ำที่น่าเกลียด ก็คงอร่อยไม่น้อย...
เขาขยี้มือที่เต็มไปด้วยคราบสกปรก แล้วเอ่ยเสียงแหบพร่า
"ข้าเป็นคนที่เผ่าส่งมาให้อาหาร เจ้าอยู่หรือไม่?"
ไม่มีเสียงตอบ มนุษย์สัตว์ขมวดคิ้วบางๆ อย่างไม่พอใจ ไม่ใช่ว่ามีหญิงสาวที่อยู่ลำพังอยู่แถวนี้หรอกหรือ...
ทำไมดูเหมือนไม่มีใครเลย
เขาชื่อชูกั่ว เป็นมนุษย์สัตว์หนู มนุษย์สัตว์ที่ไม่เป็นที่ต้อนรับในแดนสัตว์
ชูกั่วยิ่งเป็นที่สุดในหมู่พวกนั้น ขี้เกียจขี้โกง ขโมยของเล็กๆ น้อยๆ หน้าตาน่าเกลียด และสกปรกอย่างยิ่ง
มนุษย์สัตว์อย่างเขา ชาตินี้คงไม่ได้พบหญิงสาวที่ไม่รังเกียจเขา
ปกติเขาจะซ่อนตัวอยู่ข้างนอกเผ่า เก็บเศษอาหารที่มนุษย์สัตว์กินเหลือ และแย่งกินกับหญ้าชำระล้าง
เผ่าไม่ใส่ใจเขาเลย อย่างไรเสียก็แค่เก็บขยะ ไม่เป็นไร
ครั้งนี้ชูกั่วกล้าเข้าเผ่า ก็เพราะบังเอิญได้ยินว่าที่สงบเงียบนี้มีหญิงสาวอาศัยอยู่ตามลำพัง และหญิงสาวคนนี้มีสามีแค่สองคน
สามีสองคนก็ไปร่วมการล่าสัตว์ใหญ่ด้วย
เทพเจ้าสัตว์ไม่ทรยศข้าชูกั่ว! หญิงสาวตกจากฟ้า!
เขาไม่สนใจว่าจะถูกทิ้งหรือไม่ ถ้าได้ลิ้มรสหญิงสาวจริง ตายก็ไม่เสียชาติเกิด!
หนูระดับสองอย่างเขากลับแอบเข้าเผ่าพยัคฆ์เหี้ยมได้จริงๆ