ฤดูฝนนับถอยหลังวันที่สาม
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการล่าสัตว์ใหญ่
หลินฉารู้สึกกระสับกระส่ายตั้งแต่เช้า กินข้าวก็ไม่เป็นใจ
จิ้มเนื้อย่างหลายครั้งก็ไม่ติด แม้แต่น้ำมะนาวที่ชอบที่สุดก็ดื่มไปเพียงอึกเดียว
เฟยหลานมองเห็นทุกอย่าง
เขายังคิดว่าจะอยู่กับหญิงสาวน้อยในหุบเขาจนถึงฤดูฝน
...ยังไม่ให้หญิงสาวน้อยเป็นกังวลดีกว่า
แม้งูจะรู้สึกหึงหวงนิดหน่อย แต่คิดถึงสถานะสามีที่แท้จริงของตนแล้ว ก็ทำใจกว้างได้
"ฉางฉาง อีกสักครู่กินข้าวเสร็จเรากลับถ้ำกัน"
"จริงเหรอ?" หลินฉาเงยหน้าขวับ ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
"อืม ชางกับหลินจะกลับมาไม่เกินค่ำ"
เฟยหลานลูบหัวหญิงสาวน้อย แล้วพูดต่อ
"เรากินเสร็จก็กลับกัน"
"อืม!" นึกถึงอีกไม่นานจะได้กลับถ้ำ หลินฉากินเนื้อเร็วขึ้น น้ำมะนาวก็ดื่มซ่าๆ
"ค่อยๆ กินสิ"
เฟยหลานเช็ดมุมปากให้นาง พูดอย่างจนใจ
"อืออือ!"
นางตอบพร้อมแก้มที่เต็มไปด้วยอาหาร ดวงตาเป็นประกาย
เฟยหลานไม่ได้โกหกนาง หลังกินเสร็จ เขาก็เก็บข้าวของทั้งหมด
หลินฉามองถ้ำที่ว่างเปล่า รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย