เจ้าถามพี่ชายเจ้าแล้วหรือ!
ช่างเป็นน้องชายที่กตัญญูยิ่งนัก!!!
ความคิดอันมีเหตุผลทั้งปวงของหลินฉาแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ
จากลำคอ ความร้อนสายหนึ่งพุ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็วดุจแสง
ผ่านคาง ผ่านแก้ม ผ่านปลายหู ลามไปจนถึงกระหม่อม
ใบหน้าของนางแดงก่ำดั่งก้นลิง ยิ่งกว่าลูกไหนบนภูเขาทั้งลูก
หลินเห็นใบหน้านางเปลี่ยนจากซีดเซียวเป็นแดงระเรื่อก็ตกใจ
"เจ้า...เจ้าเป็นอะไรหรือไม่? ไข้ขึ้นหรือ?"
เขายื่นมือจะแตะหน้าผากนาง ยังไม่ทันถูก หลินฉาก็รีบหันหน้าหนี
"...มิใช่" เสียงนางตะกุกตะกักขาดเป็นห้วงๆ
"เจ้า...เจ้าว่า...ผูกพันเป็นคู่...เจ้าสองคน..."
หลินเอียงคอ หูเสือเอียงตามไปด้วย: "ใช่แล้ว ข้ากับพี่ชายยังไม่มีหญิงสาว จะผูกพันเป็นคู่กับเจ้าได้ด้วยกัน"
เขาพูดอย่างถือเป็นเรื่องธรรมดา ทำให้หลินฉารู้สึกประหลาดใจในตัวเอง
ใบหน้านางแทบจะลุกเป็นไฟ
เผลอมองไปที่ปากประตู ชางยังยืนอยู่ตรงนั้น หันหลังให้ทั้งสอง