"ไหล่ไม่กล้าแย่งอีกแล้ว เขาสู้ไม่ได้ แต่เขาเปลี่ยนวิธี ใช้ตำแหน่งลูกหัวหน้าเผ่ามาโกงส่วนแบ่งของพวกเรา"
"ส่งสัตว์ล่าให้สองเท่า แต่ที่ได้กลับมาแค่ครึ่งเดียวของมนุษย์สัตว์ตัวอื่น"
"อัญมณีสัตว์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ล่าได้ก็ถูกพวกเขาเอาไปก่อน เหลือแต่ระดับหนึ่งให้พวกเรา"
"ถ้าไม่เพราะพวกเขาแย่งอัญมณีสัตว์ไปมากมาย พี่ชายของข้าคงเลื่อนขั้นไปนานแล้ว! ไม่ต้องกล้าเสี่ยงเข้าไปในป่ามหันตภัยเพียงลำพังทุกครั้ง!" พอพูดมาถึงตรงนี้ หลินโกรธจนกัดฟันกรอด
"เขาไม่เคยให้ข้าตามไปด้วย บอกว่าเขาคนเดียวพอ"
"ก็เป็นเพราะข้าไม่เอาไหนเอง..." พูดมาถึงตรงนี้ น้ำเสียงของหลินทึบลง ราวกับถูกบีบออกมาจากก้นคอ
เขาก้มหน้า นิ้วมือขีดเขียนบนหนังสัตว์อย่างไร้จุดหมาย หูเสือห้อยระย้า ตัวห่อเข้าหากันเป็นก้อน
"ข้าอ่อนแอเกินไป ทั้งที่ข้ากับพี่ชายเป็นลูกครอกเดียวกัน แต่เขากลับต้องดูแลข้าไปทุกเรื่อง"
"พวกเจ้าเป็นลูกครอกเดียวกันหรือ?"