นางเพียงส่ายหน้าเพียงเล็กน้อย แต่ชางกลับมองเห็น
ดวงตาสีฟ้าที่มักจะเงียบสงบกลับเปล่งประกายเจิดจ้า
หางเสือของเขาแกว่งขึ้นเล็กน้อยเบื้องหลัง
หลินพุ่งเข้ามาจากด้านข้าง ซบหน้าลงที่ซอกไหล่ของหลินฉา "เจ้า shake หัว! เจ้า shake หัวใช่หรือไม่! เจ้าไม่ไปใช่หรือไม่!"
หลินฉาถูกกดจนหายใจไม่ออก ยื่นมือไปผลักหัวเขา แต่ก็ไม่ออก
"...หนัก" นางพูดเสียงเบา
หลินดีดตัวออกไปทันที แต่ยังคงจับมือนางไว้ ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งสุกใสราวกับมีดาวสองดวง หางแกว่งไปมาอยู่ข้างหลังราวกับพัดลม
หลินฉากำลังหดตัวอยู่ในหนังสัตว์ด้วยความเขินอาย จู่ๆ ชางก็ยื่นมือมาอุ้มนางออกมาจากหนังสัตว์
"อ้าปาก" เขาพูด เสียงต่ำ พร้อมกับความมั่นใจที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ
หลินฉายังไม่ทันตั้งตัว สิ่งกลมๆ อุ่นๆ ก็ถูกส่งเข้าไปในปากของนาง
ริมฝีปากของชางแนบกับของนาง ปลายลิ้นดันเบาๆ อัญมณีสัตว์เม็ดนั้นก็ลื่นเข้าไปในปากของนาง