รอไม่ทันได้รับคำตอบจากหญิงสาวน้อย ไห่ซีหันข้างแล้วจูบลงไปตรง ๆ
ริมฝีปากแนบกับของนาง ลมหายใจร้อนระอุไหลผ่านเข้าสู่ระหว่างริมฝีปากและฟันของนางจนหมดสิ้น
มือของไห่ซีโอบรอบเอวของนาง พานางค่อย ๆ ล้มลงไปด้านหลัง
เบื้องหลังคือแนวหินแบนที่ถูกแสงแดดแผดเผามาเป็นเวลานาน ความอุ่นสัมผัสผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ ขึ้นมา ไม่เย็น กลับอบอุ่น
ดั่งผิวอันร้อนระอุของหลินฉาในยามนี้
ไห่ซีแปลงกลับเป็นร่างคน ร่างกายคร่อมอยู่เบื้องบนนาง เส้นผมสีเพลิงยาวสยายลงมาที่บ่าของนาง
ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งอยู่ใกล้เพียงเอื้อม มันกลั่นกรองความปรารถนาที่มิได้ปิดบังไว้แม้แต่น้อย
“ฉางฉาง.. ข้าจะเริ่มแล้วนะ”
หลินฉาหันหน้าหนีไม่มองเขา เผยให้เห็นปลายหูสีแดงก่ำและลำคอที่เปลือยเปล่า
“..อื้ม”
ยามเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้นก็ได้...
ไห่ซีลดศีรษะลง จูบลงที่ข้างหูของนาง ลมหายใจร้อนระอุพัดผ่านหลังหู
แล้วไล้ลงมา สัมผัสที่ข้างลำคอ
มือของเขายันอยู่บนโขดหินข้างหูนาง ร่างกายลอยอยู่เหนือตัวนาง เพียงใช้ริมฝีปากและลมหายใจไล้บรรจงวาดลำคอของนางทีละน้อย
เสื้อหนังสัตว์คล้องไหล่และกระโปรงหนังสัตว์ที่หลินฉาสวมในวันนี้ ช่วยอำนวยความสะดวกแก่การเคลื่อนไหวของเขาเป็นอย่างยิ่ง
มือหนึ่งของเขาสัมผัสขึ้นไปบนบ่าเปลือยเปล่าของนาง ปลายนิ้วแตะสร้อยเส้นเล็กสีทองอ่อนบนกระดูกไหปลาร้าของนาง นั่นคือหยาดน้ำตาเงือกของเขาเอง
ค่อย ๆ เขยื้อนสร้อยออก ริมฝีปากประกบลงบนของนางอีกครั้ง จูบหนักและเร็วกว่าเมื่อครู่
อีกมือหนึ่งคลำหาไปที่กระโปรงหนังสัตว์น้อย
เขาใช้ริมฝีปากและปลายนิ้วบรรจงวาดนางพร้อมกัน
เขาถอยออกมานิดหน่อย ลมหายใจทั้งเร็วทั้งร้อน ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งกลั่นกรองความพึงพอใจและความปรารถนาอันลึกซึ้งยิ่งขึ้น