ชางไม่รู้ว่าเข้ามาใกล้จากด้านหลังเมื่อใด นางทั้งตัวแนบชิดอยู่ในอ้อมอกของเขา
หลินยังคงจูบนาง ขนตาปัดไปมาบนใบหน้า ลมหายใจทั้งร้อนทั้งเร็ว ไม่มีทีท่าจะหยุด
หลินฉาในหัววูบหนึ่ง ใบหน้าร้อนผ่าวจากลำคอขึ้นไปถึงโคนหู
นางยื่นมือผลักไหล่ของหลิน เขาถอยออกมาครึ่งนิ้ว ริมฝีปากยังแตะอยู่ที่ริมฝีปากล่างของนาง พูดเสียงอู้อี้ “...ยังอยากได้อีก”
พูดจบก็โน้มเข้ามาจูบอีก แรงกว่าเดิม ปลายลิ้นกวาดผ่านเพดานปากนาง หลินฉาเอวอ่อนระทวย ร่างทั้งร่างเอนเข้าไปในอ้อมอกของชางเต็มตัว
ผิดปกติ นางแค่อยากปลอบใจด้วยการจูบเบาๆ กับหลินเท่านั้น...
เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้ได้...
ศีรษะของหลินเลื่อนลงมา จากคางของหลินฉาไล้ลงมาถึงกระดูกไหปลาร้า จากกระดูกไหปลาร้าไปถึงร่องไหล่ แล้วก็มุดเข้าไปในหนังสัตว์
หลินฉาเงยหน้าขึ้น ในที่สุดก็ได้โอกาสหายใจ ท้ายทอยหนุนอยู่ที่ร่องไหล่ของชาง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
ในหูได้ยินเสียงน้ำดังจั๊กๆ กับเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นกระหน่ำ นางแยกไม่ออกว่าอันไหนดังกว่ากัน
ริมฝีปากของชางแนบขึ้นมาจากหลังใบหูของนาง เลียบมาตามลำคอจูบเบาๆ
หลินคือไฟที่ลุกลามกลางทุ่ง ชางคือน้ำที่ซัดซ่อนอยู่ใต้ผิว
หลินยังคงมุดไปมาในหนังสัตว์ ริมฝีปากของชางเลื่อนจากลำคอของนางไปที่ไหล่ หนึ่งบนหนึ่งล่าง หนึ่งหน้าหนึ่งหลัง
เสียงน้ำยังคงดำเนินต่อไป หลินฉาหลับตาลง ฝ่ามือที่กำแน่นถูกมือของหลินและชางสอดเข้ามาสอดประสาน
หลินจับมือซ้าย ชางครอบครองมือขวา
นางได้ยินเสียงชางหัวเราะเบาๆ ข้างหู
หลินไม่ยอมแพ้ ดูดเข้าไปแรงๆ หนึ่งที