ลู่เซินมองดูหญิงสาวที่ยิ้มอย่างมีความสุขบนหน้าจอ แล้วมุมปากก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ทำไมไม่พูดให้ชัดตั้งแต่แรกเล่า
ถ้าบอกตั้งแต่แรกว่าเธอมีญาติรวยคนอื่นในครอบครัว เขาก็คงไม่ต้องปีนขึ้นไปเกาะกู้หมิงจู แล้วเลิกกับเธอเพื่อสิ่งนั้น
ตอนนี้ พวกเขาแตกคอกันไปแล้ว
ในใจแอบรู้สึกเสียดาย
กู้เฉิงนอนอยู่บนเตียงตอนกลางคืน มองดูกำไรในบัญชี แล้วตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ
เมื่อวันก่อน เขายังเป็นคนไม่มีเงินติดตัว ถูกขับไล่ออกจากตระกูลกู้ ถูกกดดันจนไม่มีทางไป
ใครจะคิดว่าภายในวันเดียว เขากลับมีบ้าน มีรถ และมีเงินฝากหนึ่งร้อยล้าน
ตอนนี้มีเงินแล้ว เขาไม่ต้องไปวิ่งเต้นขอความช่วยเหลือจากที่ต่างๆ อีกแล้ว
หนึ่งร้อยล้าน เขาสามารถเปิดบริษัทของตัวเองได้เลย
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญเท่าไหร่ สิ่งแรกต้องแก้ปัญหาตระกูลกู้ก่อน
จากความเข้าใจที่เขามีต่อตระกูลกู้ พอเขาร่ำรวย พวกเขาจะต้องใช้บุญคุณในการเลี้ยงดูมาข่มขู่เขาแน่นอน
เขาต้องก้าวก่อน แยกตัวออกจากตระกูลกู้ ให้ดีที่สุดคือโต้กลับให้เจ็บปวด
คิดถึงตรงนี้ เขาก็นึกถึงเรื่องที่ถังเจียวเล่า
ตระกูลกู้สลับตัวเขา
ถ้าเช่นนั้นเขาจะหาคนไปสืบดูได้หรือไม่
จะเริ่มตรวจจากตรงไหนดี?
ในหัวมีชื่อหนึ่งผุดขึ้นมา
กู้หมิงจู!
ลูกสาวแท้ๆ ที่เอาแต่ใจและหยิ่งยะโสนั่น
กู้เฉิงนึกถึงตอนที่กู้หมิงจูเพิ่งกลับมา
เด็กสาวอายุสิบกว่าขวบ ดูออกทันทีว่าเติบโตมาด้วยความเอ็นดู ไม่เคยลำบากมาก่อน
ตอนที่อ้อนพ่อแม่ตระกูลกู้ ดูเป็นธรรมชาติมาก
ราวกับว่า เติบโตมาพร้อมกับความรักของพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก
เติบโตมาด้วยความเอ็นดูตั้งแต่เด็ก
แต่ถังเจียวบอกว่า พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตตอนเธออายุสิบขวบ
และกู้หมิงจูที่สลับตัวกับเขาก็ถูกขโมยไปไม่นานหลังจากการสลับตัว
นั่นหมายความว่า หลังจากที่กู้หมิงจูถูกอุ้มกลับไป พ่อแม่ตระกูลกู้ไม่กล้าอุ้มกลับไปที่ตระกูลกู้ จึงเลี้ยงเธอไว้ข้างนอกโดยตรง
