นับตั้งแต่วินาทีที่เฉินหลิงปรากฏตัวต่อหน้าเจี่ยนฉางเซิงในฐานะกรรมการ เจี่ยนฉางเซิงก็ได้กลิ่นอายของแผนการบางอย่างแล้ว
เขารู้จักเฉินหลิงดี ไอ้ตัวใจดำคนนี้ พอเริ่มปลอมตัวทีไร มันจะไม่ทำอะไรใหญ่โตไม่ได้…… แต่เขาคิดยังไงก็ไม่คิดออกเลยว่าคราวนี้เฉินหลิงกล้าเล่นขนาดนี้!
ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่ง กลับสวมหน้ากากกรรมการมาอวดโฉมแบบนี้……
ที่สำคัญคือคนอื่นยังเชื่อจริงด้วย!!
แถมเจี่ยนฉางเซิงยังไม่เข้าใจว่าไอ้นี่ทำยังไงถึงปลอมตัวเป็นกรรมการได้อย่างราบรื่น? แล้วกรรมการหมายเลข 6 คนเดิมล่ะ? พวกผู้บริหารที่จัดการแข่งขันครั้งนี้ ไม่สังเกตเห็นความผิดปกติอะไรเลยรึไง?!
มุมปากเจี่ยนฉางเซิงกระตุกไม่หยุด นอกจากตกใจแล้ว เมื่อมองเห็นพวกผู้เข้าแข่งขันที่ถูกหลอกจนไม่รู้เรื่องราว กลับอดขำไม่ได้……
มองจากไกล ๆ สีหน้าของเขาช่างดูเหมือนเป็นตะนอยเป็นตะพวง แข็งค้างไปทั้งใบหน้า
เฉินหลิงกวาดสายตามองห้องกลมที่แน่นขนัด เห็นว่าจำนวนคนเริ่มพอแล้ว จึงยืนกลางจุดแล้วเอ่ยช้า ๆ:
“พอแล้วล่ะ”
คำสี่พยางค์นี้ทำให้คนใจร้อนทั้งฝูงรู้ตัวทันที ต่างหันมามองร่างที่สวมคลุมเสื้อคลุมเรืองแสง พร้อมกับที่ปลายนิ้วในแขนเสื้อของเฉินหลิงดีดแผงควบคุม เสียงเครื่องกลไหลก้องกึกก้องก็ดังขึ้นจากใต้เท้าของทุกคน!
กึกก้อง——!!
จากบ่อลึกตรงกลางห้องกลม แท่นแสดงชิ้นหนึ่งพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อนหยุดนิ่งตรงหน้าทุกคนท่ามกลางเสียงก้อง!
เมื่อมองให้ชัด จะเห็นลูกทรงกลมสีดำมันวาวถูกเก็บรักษาไว้ในตู้กระจกแสดงของ ภายใต้แสงไฟส่องสว่างจากเบื้องบน มันเปล่งความหยาบคลุมเครือ…… ดูธรรมดาแต่ลึกลับ