เห็นภาพตรงหน้านี้ หัวใจของเฉินหลิงก็สะดุ้งเฮือก!
ตัวเองไม่ได้ออกจากโรงละครไปตามที่พวกนั้นต้องการแล้วเหรอ เพื่อมาจัดการพวกศิษย์ลัทธิเจียงเทียนพวกนี้ ทำไมยังโผล่มาอีกได้ตอนนี้?!
เดี๋ยวสิ……
ความคิดหนึ่งพลูพรวดขึ้นในหัวของเฉินหลิง เขาก้มมองใต้เท้าตัวเอง เห็นวงเลือดของพิธีฆ่าตัวตายที่พวกศิษย์ลัทธิเจียงเทียนจัดเตรียมไว้แต่แรก กำลังค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละนิด!
เฉินหลิงรู้สึกได้ว่าสิ่งในมือกำลังเบาลง หัวใจดวงนั้นเหมือนถูกไฟเผา กลายเป็นควันหนาม้วนตัว ทะลุฝ้าเพดานเหนือหัวไปอย่างไร้ร่องรอย พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าตรง ๆ!
“พิธีกรรมของลัทธิเจียงเทียน??”
เฉินหลิงเหมือนเดาอะไรได้ ใบหน้าบูดบึ้งจนดูไม่ได้
พิธีฆ่าตัวตายของลัทธิเจียงเทียน ดูเหมือนจะเป็นการบูชายัญอวัยวะของตัวเองภายในระยะที่จัดเตรียมไว้ เพื่อเรียกการมาบรรจบของแดนเทา……เมื่อกี้เฉินหลิงเห็นอีกฝ่ายควักปอด ก็แอบสงสัยอยู่แล้ว อวัยวะในร่างกายมีมากมายขนาดนี้ ทำไมต้องเหนื่อยผ่าเนื้อ ทุบซี่โครง แล้วใช้ปอดเป็นเครื่องบูชายัญ?
และก่อนหน้านี้เฉินหลิงก็เคยคิดเช่นกัน แดนเทากว้างใหญ่ขนาดนั้น ลัทธิเจียงเทียนทำอย่างไรให้ศิษย์จำนวนมากเรียกพร้อมกันจากหลายพื้นที่ แต่กลับดึง “ทุ่งถอนหายใจ” มาได้ทุกครั้ง ไม่ใช่แดนหายนะแห่งอื่น อย่าง “ทะเลต้องห้าม” หรือ “เหวกุ่ยเฉา”……ตอนนี้ คำตอบของปัญหานี้ดูจะปรากฏขึ้นแล้ว
ไม่ใช่ว่าบูชายัญด้วยปอดเท่านั้นถึงจะเรียกแดนเทาได้ หากแต่เป็นเพราะบูชายัญด้วยปอดเท่านั้นถึงจะระบุได้ว่าเรียก “ทุ่งถอนหายใจ”?
การที่เฉินหลิงปรากฏตัวขึ้น ย่อมทำลายแผนเดิมของศิษย์ลัทธิเจียงเทียนนั่นเอง อีกฝ่ายไม่ได้ใช้ปอดของตัวเองเรียก “ทุ่งถอนหายใจ” ให้มาบรรจบ หากแต่ก่อนตาย กลับถูก “ผู้ชม” ควักหัวใจออกไป……