“เหมือนเห็นผีชะมัด เป็นเหวกุ่ยเฉาจริงเหรอ!”
เฉินหลิงเหลือบมองเงาดำจำนวนมากที่ไหลวูบวับขึ้นมาจากใต้พื้นดินไกลออกไป สีหน้าก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นทันที
เขาควรจะต้องคิดได้ตั้งแต่แรกแล้ว พิธีฆ่าตัวตายของศาสนิกชนลัทธิเจียงเทียนกำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้า “ผู้ชม” จึงแทรกตัวเข้ามาในการแสดงช่วงเวลาแบบนี้ ด้วยนิสัยของพวกมันแล้ว ไม่มีทางทำแค่เพื่อดูเล่นซะเมื่อยหน้าแน่...
แต่ไหนจะคิดว่าพวกมันกล้าขโมยปอดลอกเปลี่ยนหัวใจ บิดเบือนพิธีกรรมของศาสนิกชนลัทธิเจียงเทียน จนเปลี่ยนจาก “ทุ่งถอนหายใจ” ที่กำหนดไว้แต่แรก กลายเป็น “เหวกุ่ยเฉา” เสียได้!
ในแดนเทาว่า “เหวกุ่ยเฉา” กับ “ทุ่งถอนหายใจ” จะติดต่อกันหรือไม่นั้น เฉินหลิงไม่รู้... แต่ในแดนโลกมนุษย์ ณ ตอนนี้ที่รอบด้านถูก “ทุ่งถอนหายใจ” ปกคลุมไว้ทั้งหมด การที่จุดกลางเกิดพื้นที่ “เหวกุ่ยเฉา” ผุดขึ้นมาบรรจบกันอย่างกะทันหัน ก็เหมือนกับมีภูเขาน้ำแข็งร่อนลงมากลางทะเลเพลิงที่กำลังเดือดพล่าน ทำให้สถานการณ์ของโลกมนุษย์ที่วุ่นวายอยู่แล้วกลายเป็นน้ำแข็งกับเพลิงชนกันคนละขั้ว
แน่นอน ตอนนี้พื้นที่เชื่อมต่อของ “ทุ่งถอนหายใจ” กว้างขวางขนาดนี้ คงยากที่ “เหวกุ่ยเฉา” เพียงแห่งเดียวจะต้านทานไหว... แต่เฉินหลิงเดาว่า หายนะ[เยาะเย้ย]คงไม่แคร์เรื่องพวกนี้เลย มันไม่สนด้วยซ้ำว่าหายนะแห่ง “เหวกุ่ยเฉา” จะตายกันไปเท่าไร เพราะตอนที่อยู่ในพิภพแสงออโรร่า หายนะเหล่านี้ในสายตามันก็เป็นแค่ไก่เนื้อหอมหวานน่ารับประทานเท่านั้น
เหตุผลที่มันแก้ไขพิธีกรรมครั้งนี้ สร้าง “เหวกุ่ยเฉา” ขึ้นกลาง “ทุ่งถอนหายใจ” มีโอกาสสูงมากว่ามันแค่อยากทำให้วันดับโลกาแห่ง “ทุ่งถอนหายใจ” ขยะแขยงใจเท่านั้นเอง