โป๊ะ—!
พร้อมเสียงดังเบา ๆ หัวขององครักษ์ขั้นสองคนหนึ่งก็ถูกเหวี่ยงลอยขึ้นกลางสายฝน เขาจ้องมองอสูรเงินสี่ตัวที่ตระหง่านอยู่ตรงหน้าด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว เต็มไปด้วยความโกรธและไม่ยอมรับชะตากรรม
เขาคือองครักษ์ที่ถือเครื่องจุดระเบิดคนนั้น เมื่อครู่กลางการต่อสู้อลหม่าน เขาพยายามดึงดูดให้พวกอสูรเงินเข้าใกล้กับดักลำที่สอง แต่ฝีมือของเขาไม่เทียบเท่าเซี่ยวอู่ผู้ขึ้นถึงขั้นสาม เพิ่งล่อได้ครึ่งถนนก็ถูกอสูรเงินสองตัวฉวยโอกาสฟันคอจากด้านหลังเสียแล้ว!
เครื่องจุดระเบิดกลิ้งตกลงพื้นไกลออกไป เลือดที่ไหลพู่เหมือนน้ำพุกระจายทั่ว อสูรเงินสองตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดตอนนี้สวมชุดเลือดเคลือบทั้งตัว น่าสะพรึงเกรงขลัง
หวงซู่เยว่เห็นภาพนี้ด้วยตาตัวเอง ใบหน้าขาวซีดราวกระดาษ
ด้วยองครักษ์ขั้นสองแค่สามคน จะหยุดอสูรเงินทั้งหกตัวไว้เป็นไปไม่ได้เลย แถมด้วยความต่างของจำนวนที่มากเกินไป แม้จะล่อพวกมันเข้ากับดักก็ทำไม่ได้... ความเป็นความตายและความสิ้นหวังพุ่งเข้าใส่กลางสายฝน จนหวงซู่เยว่แทบหายใจไม่ออก
สัญชาตญาณกระตุกให้เธออยากก้าวขาวันเข้าไปในบันไดใต้ดินที่อยู่ตรงนั้น ซ่อนตัวลงในที่หลบภัยที่ปลอดภัย หนีจากสมรภูมิที่เปื้อนเลือดนี้ และจากอสูรเงินที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่เธอ...
แต่สติบอกเธอว่า ห้ามขยับเด็ดขาด
อสูรเงินเหล่านี้จับตาดูเธออยู่ตลอด เมื่อไรที่เธอลงไปในที่หลบภัยใต้ดิน เท่ากับเปิดเผยตำแหน่งของที่หลบภัยทั้งหมด ตอนนั้นไม่ใช่แค่ตัวเธอ แต่ผู้ลี้ภัยห้าหมื่นคนข้างในก็จะต้องเผชิญการสังหารหมู่!