“ไม่ใช่……คนนั่นใครวะ? หรอกหรอขนาดนี้??”
เจี่ยนฉางเซิงซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายตึกระดับ เพิ่งจะแอบๆ ลับๆ เป่าดับตะเกียงน้ำมันของตัวเอง ก็เห็นเสาไฟพุ่งขึ้นฟ้าไกล ๆ จนอ้าปากค้างไปชั่วขณะ
คำถามเดียวกันนี้ยังผุดขึ้นในหัวของทุกคนรอบ ๆ ด้วย มังกรเพลิงที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้านั้น เหมือนเป็นการท้าทายโฉบเฉี่ยวต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง:
——ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว เก่งขนาดนี้ ก็มาสิ
เปลวไฟลุกโชนส่องใบหน้าของเฉินหลิง ทำให้ดวงตาคมลึกคู่นั้นเปล่งประกายราวดวงดารา เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ ราวกับกำลังค้นหาอะไรสักอย่าง
เฉินหลิงไม่เคยเป็นคนชอบโชว์ตัว การที่เขาเปิดเผยตำแหน่งตัวเองอย่างโฉบเฉี่ยวในจังหวะแบบนี้ นอกจากจะเป็นการยั่วโมโหเหล่าผู้ชมแล้ว ยังมีเหตุผลที่ลึกกว่านั้นอีกชั้น……เขาอยากเห็นว่าการคาดเดาของตัวเองนั้นใช่จริงหรือไม่
หลังเสาเพลิงพุ่งขึ้นไปไม่ถึงหนึ่งนาที ร่างเรืองแสงสีฟลูออเรสเซนต์ก็รีบพุ่งตรงมาจากฟากฟ้ายามค่ำ
“ใช่ ใช่……ผมเจอเขาแล้ว ผมจะอธิบายกับเขาเอง”
“……”
“ขอยืนยันอีกครั้ง……จากตำแหน่งเริ่มต้นนี้ เขาน่าจะชื่อหลินเยี่ยน เอ่อ ช่วยจับตาดูด้วย……”
“……”
“วางใจ ผมรู้ ผมจะระวังรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยกับผู้เข้าร่วม”
“……”
คนนั้นแต่งตัวเหมือนผู้ตัดสินที่สถานีพอดี ใส่เสื้อโค้ทเรืองแสงทั้งตัว ห้อยบัตรประจำตัวไว้ที่อก เขียนเลข "06" สองตัวเอาไว้ ตอนนี้กำลังถือวิทยุสื่อสารรายงานสถานการณ์อยู่
เขากระโดดข้ามหลังคาไปหลายหลัง แล้วมาหยุดที่ตึกแถวที่พักอาศัยติดกับตึกของเฉินหลิง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น: