ชุดดำตัวสั่นเต็มตัว
ภาพนามธรรมเหล่านั้นเหมือนภาพหลอนหลังเมา ทำให้แยกไม่ออกว่าจริงหรือเพ้อ พอได้สติก็พบว่ารอบตัวถูกแทนที่ด้วยเส้นสายและรูปทรงเรขาคณิตจนหมดสิ้น ทั้งร่างราวกับกำลังถูกฉีกขาดอยู่คนเดียว!
ปัง! ปัง!
หมอกเลือดสองก้อนระเบิดออกจากร่างชุดดำ เขาหน้าซีดตกใจสุดหมาย รอยเท้าเปลวไฟสีเขียวกะพริบขึ้นใต้เท้า วินาทีถัดมาร่างก็หายไปหลายร้อยเมตร
แต่ไม่ว่าจะหนีไปไหน เส้นสายและรูปทรงเหล่านั้นก็เหมือนข้ามผ่านอวกาศมาตามได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้น สสารรอบตัวก็กำลังค่อย ๆ กลายเป็นรูปเรขาคณิตต่อหน้าต่อตา
ถนนที่ทอดยาวตรงไปข้างหน้ากลายเป็นเส้นมุมมองสองเส้นยาวเรียว อิฐกระเบื้องริมทางกลายเป็นหลายเหลี่ยมล่องลอยขึ้นไป เปลวไฟที่ลุกไหม้อยู่ไกล ๆ เป็นเส้นโค้งกระโดดไล่ตามมาจากอากาศ แม้แต่ร่องเหวที่แตกแห้งบนพื้นดินก็กลายเป็นเส้นหนาทึบร้อยเรียงกันเป็นแหตั้งครอบคลุมมัดล็อกเขาไว้กับที่!
ในที่สุด รูปเรขาคณิตนับไม่ถ้วนก็เหมือนคลื่นทะเลกลืนกินเขาลงไปหมดสิ้น... หากมีใครมองลงมาจากฟากฟ้า จะพบว่าคลื่นเรขาคณิตที่ซัดสวนกันเหล่านั้นกลับก่อร่างขึ้นเป็นเค้าโครงของใบหน้านามธรรม
ใบหน้านี้ปกคลุมผืนดินทั้งผืนที่เป็นแหง่างอย่างแมงมุม จุดที่ชุดดำยืนอยู่เป็นได้แค่เนื้อที่เล็ก ๆ ในดวงตาสามเหลี่ยมข้างซ้ายเท่านั้น
เปลวไฟสีเขียวหม่นดิ้นรนพุ่งขึ้นจากทะเลคลื่น เหมือนฟองอากาศที่คนกำลังจะจมน้ำสำลักออกมาในความทุกข์ครั้งสุดท้าย ฝืนอยู่สิบกว่าวินาทีก็เงียบสงบลง เหลือเพียงริ้วสีเลือดแผ่ซ่านออกมา เหมือนหยดน้ำตาเลือดไหลร่วงลงจากหางตาของใบหน้านามธรรมอย่างไร้เสียง