เฉินหลิงรู้สึกได้ว่าของวิเศษรากฐานวิถีชิ้นนี้ในมือของเขา ดูเหมือนจะใช้ได้ครั้งเดียว
และด้วยเหตุนี้เอง เมื่อของวิเศษรากฐานวิถีชิ้นนี้ถูกใช้งาน พลังกดขี่ที่ปลดปล่อยออกมาย่อมเหนือกว่าของวิเศษรากฐานวิถีอีกไม่กี่ชิ้นที่เหลือเปรียบเทียบกันไม่ได้เลย!
หลังกฎแห่งมหาชนประทับนั่งถูกกระตุ้น ณ ทุกที่ที่เฉินหลิงผ่านไป สิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะถูกบังคับกดลงบนที่นั่งผู้ชม เหมือนกำลังรับชมการแสดงที่ห้ามใครแทรกแซง… ส่วนเฉินหลิง เจี่ยนฉางเซิง และซุนปู้เหมียนทั้งสาม ก็คือนักแสดงบนเวทีที่ถูกสายตานับพันนับหมื่นจ้องมอง
"หนีเร็ว!"
ซุนปู้เหมียนเห็นรอยแตกที่ค่อย ๆ แผ่ขยายบนป้ายคำสั่งเช่นกัน จึงรีบเปิดปาก "ระหว่างที่ของชิ้นนี้ยังออกฤทธิ์อยู่ เรารุดฝ่าเข้าไปในแดนเทาให้ถึงที่สุด… พอถึงที่นั่น พวกมันคงตามมาไม่ไหว"
เฉินหลิงกับซุนปู้เหมียนก้าวออกพร้อมกันด้วย[ก้าวเมฆ] ร่างทั้งสองพุ่งขึ้นเหินฟ้าเหนือเขตเก่า
"เดี๋ยว… แล้วฉันล่ะ??"
เจี่ยนฉางเซิงจ้องตาค้างดูสองคนนั้นบินจากไป เอาแทบตาย จนแทบจะกัดปลายนิ้วใช้หยดเลือดหมุนวนตามไป… แต่พอเฉินหลิงพลิกป้ายคำสั่งในมือ บันไดก้าวเมฆที่มองไม่เห็นตัวก็ถูกร่างขึ้นใต้เท้าของเจี่ยนฉางเซิง
ภายในป้ายคำสั่งบรรจุรากฐานวิถีของวิถีเทพละครไว้ พอเฉินหลิงเข้าใจความลับข้างในแล้ว ก็สร้างบันไดก้าวเมฆขึ้นชั่วคราวเพื่อให้เจี่ยนฉางเซิงเคลื่อนที่ได้
เจี่ยนฉางเซิงโล่งอก รีบเหยียบความว่างเปล่าตามไปทันที ร่างสามคนพุ่งทะยานออกจากขอบเขตเก่าไปในทันที!
เมื่อเห็นทั้งสามหนีรอดไปได้ สมาชิกสมาคมสนธยาต่างแจ่มใสในดวงตาเต็มเปี่ยม