ขณะเดียวกันนั้น เงาคนหนึ่งที่ขมวดคิ้วขาวโพลนเดินย่างมาจากไกล ดูท่าทางอ่อนล้าอยู่ไม่น้อย
"นายฮันครับ" เจ้าหอทงเทียนเห็นเขาแล้วจึงพูดขึ้นอย่างสงบ "รบกวนนายคอยรักษา[อาณาจักรแห่งวินาทีสุดท้าย]มาตลอด คงทราบสถานการณ์ตอนนี้แล้วใช่ไหม"
แดนอำนาจใต้เท้าของนายฮันค่อย ๆ หดหายไป เบื้องหลังเขา ทีมแพทย์แบกศพผู้เสียชีวิตในการรบขึ้นครบทุกศพ พลางซ่อมแซมร่างไปพลางวิ่งออกไปข้างนอก… [อาณาจักรแห่งวินาทีสุดท้าย]ช่วยวิญญาณของทุกคนเอาไว้ได้ แม้พวกเขาจะถูกเจ้าของร่างเดิมดูดจนอ่อนแรงอย่างยิ่ง แต่อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตรอด
สายตาของนายฮันกวาดผ่านเฉินหลิงและคนอื่น ๆ นิ่งเงียบอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
"อืม ทราบแล้ว… สมาชิกสมาคมสนธยาแฝงตัวเข้ามาในเขตเก่า ฆ่าฟันบรรดาอัจฉริยะ บาปนี้ยกโทษไม่ได้"
นายฮันเห็นการต่อสู้มาตลอดทั้งกระบวนการอยู่แล้ว และก็รู้ว่าเฉินหลิงกับพวกต่างหากที่เป็นปัจจัยสำคัญที่ฆ่าคงหวาง แต่เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มอย่างทายาทนิกายแล้ว ด้วยวัยของเขา เพียงแวบเดียวก็มองทะลุความตั้งใจของบรรดาตัวแทนแดนได้
นายฮันยกมือขึ้น ชี้ไปที่ถูเทียนที่ถูกแบกอยู่บนเปล
"เด็กหนุ่มคนนี้สู้รบไปถึงสุดท้ายจริง ๆ เป็นคนที่ฝึกฝนต่อได้… ตำแหน่งดาวทงเถียน ควรมีส่วนแบ่งสำหรับเขาด้วย"
"ได้ งั้นพาเขาไปด้วยกันเลย"
แรงกดดันดุจภูเขากดลงบนเจี่ยนฉางเซิงจนใบหน้าซีดเผือด เขามองด้วยตาตัวเองที่ตำแหน่งดาวทงเถียนซึ่งใฝ่ฝันมาตลอดตกเป็นของคนอื่นไป จึงได้แต่กัดริมฝีปากแน่นเงียบ ๆ …