“พวกนั้นกำลังเดินมาทางนี้ใช่ไหม?” เฉินหลิงเห็นคณะคนเดินมายังร้านอาหาร คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย
[ค่าคาดหวังผู้ชม+2]
ขณะเดียวกัน
เจี่ยนฉางเซิงเอามือทั้งสองล้วงกระเป๋า เดินขึ้นบันไดมาอย่างลึกลับ
“สั่งครบแล้ว?” เฉินหลิงเห็นรอยยิ้มไม่ซื่อของไอ้นี่ก็รู้ทันทีว่ามันต้องไม่ได้ทำอะไรดี “...สั่งไปกี่จาน?”
“เฮฮ่า นายเดาสิ”
“……”
“สั่งให้ครัวหลังทำแล้ว สักครู่เขาจะเอามาเสิร์ฟ ตอนนั้นพวกนายจะได้รู้” เจี่ยนฉางเซิงยิ้มกว้าง “ผมบอกเขาแล้วว่าวันนี้นายเป็นคนจ่าย สักครู่เก็บเงินให้ไปตามนายเลย”
ระหว่างที่พูด เจี่ยนฉางเซิงเหมือนนึกอะไรได้ ควักของชิ้นหนึ่งจากกระเป๋าวางบนโต๊ะ “อ้อ ตอนที่ผมลงไปสั่งอาหาร มีคนกำลังแปะของนี่อยู่ข้างนอกพอดี...”
“นี่มันอะไร?”
“เหมือนจะเป็นประกาศบางอย่างที่ห้าแดนออกแถลงร่วมกัน”
โพดำ 9 หยิบประกาศนั้นขึ้นมา กวาดตาอ่านแวบหนึ่ง ใบหน้าก็ผุดสีประหลาดใจขึ้นมา
“เป็นอะไร?” เฉินหลิงถาม
โพดำ 9 มองไปทางคนดำชุดนั้นที่เดินเข้ามาในร้าน แล้วเปิดปากอย่างช้า ๆ “ผมเหมือนจะรู้แล้ว...ว่าทำไมคนจากแดนเสวี่ยนอวี่ถึงมาปรากฏตัวที่นี่”
เขาส่งประกาศให้เฉินหลิง แล้วพูดต่อว่า
“ห้าแดนในที่สุดก็ขยับตัวเสียที...แต่ละแดนส่งผู้แทนมาที่แดนเทียนชูเพื่อประชุม ‘การประชุมแดน’ จะรับมือกับแดนอู๋จีและราชาเงินขาวยังไง ช่วงเวลานี้น่าจะมีข้อสรุปกันแล้ว
แต่ไม่ว่ายังไง การทรยศของผู้รับหน้าที่ตัดสินทั้งห้าคน ก็เป็นเรื่องที่หนักหน่วงยิ่งต่อมนุษย์ ดังนั้นพวกเขาตั้งใจจะเสียสละทุกอย่างเพื่อเติมเต็มกำลังรบระดับสูงที่หายไป”