“เฮ้?!” เฉินหลิงได้ยินเสียงจากปลายสายก็รับสายทันที
“ใครน่ะ?”
“ผมเป็นเพื่อนของคุณป้าเซี่ยวชุนผิง……เธอบอกว่าถ้าผมเจอปัญหาที่แก้เองไม่ได้ ให้โทรมาขอความช่วยเหลือที่เบอร์นี้” เฉินหลิงกดเสียงต่ำแล้วพูด
“……โอ๊?”
คนปลายสายดูเหมือนจะไม่คาดคิดว่าเฉินหลิงจะตอบแบบนี้ เงียบไปนานกว่าจะถามช้า ๆ ว่า
“นายเจอปัญหาอะไร?”
“ตอนนี้ผมกำลังถูก‘มือขาว’ของสำนัก 749 ตามล่า คนของพวกเขากระจายกันอยู่ทั่วไปหมด”
“สำนัก 749?” เสียงนั้นอุทานด้วยความประหลาดใจ “‘กุ้ยเฉ่า’ที่ฟ้าดินต่างต้องการปราบนั่นน่ะ……คือนายงั้นเหรอ?”
เฉินหลิงสะดุ้งเฮือก “ไม่ใช่ว่าท่าน……”
หัวใจเฉินหลิงตกคว่ำลงทันที
เขานึกขึ้นได้อย่างฉับพลันว่าคนที่เซี่ยวชุนผิงจดบันทึกไว้ในสมุดทะเบียน ส่วนใหญ่คงล้วนเป็น“มือขาว”ที่เข้าร่วมเวทีมรดกภูมิปัญญา แถมอีกฝ่ายยังอาศัยอยู่ที่ฮู่ช่างอีกด้วย……กล่าวคือคนคนนี้มีโอกาสสูงมากที่จะมีส่วนร่วมในปฏิบัติการล้อมจับตัวเขาด้วย!
วกวนมาตั้งนาน สุดท้ายกลับไปโทรขอความช่วยเหลือกับคนที่อยากจับตัวเขา??
“คนของสำนัก 749 มาขอให้ฉันลงมือ แต่ฉันไม่ไป” เสียงปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง “แต่เรื่องของนาย……ฉันก็รู้มาพอสมควร”
“ขอโทษครับ รบกวนครับ!” เฉินหลิงกำลังจะวางสาย เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ตามหน้าที่แล้ว เรื่องนี้เกี่ยวพันกับสำนัก 749 ฉันไม่ควรช่วยนาย……แต่เนื่องจากเป็นคำขอร้องของท่านอาจารย์เซี่ยว ฉันก็นั่งดูใส่ตาไม่ได้”
เฉินหลิงตัวแข็งค้าง เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายในฐานะ“มือขาว”ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสำนัก 749 จะยอมลงมือช่วยเขา……และจากน้ำเสียงที่พูดดูท่าทาง เขายังให้ความเคารพต่อเซี่ยวชุนผิงเป็นอย่างมาก