ชายสวมหมวกกลมที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนั้น แววโกรธในดวงตาก็ค่อย ๆ พวยพุ่งขึ้น
เขายื่นมือทั้งสองคว้าร่างของเฉินหลิงผ่านอากาศ บิดร่างเขากลับมาด้วยแรงบังคับ แถมกระแทกให้เขาทะลุกำแพงไปสามดวงจนปักเข้าไปติดในเสายักษ์ต้นหนึ่ง!
เฉินหลิงในตอนนี้เลือดเนื้อกระเซ็นไปทั้งตัว เสียบ่าไปหนึ่งข้างทำให้ไม่มีแรงสู้ชั่วคราว ยิ่งปืนที่เคยกำไว้ในฝ่ามือถูกบี้ยับไปแล้ว…อีกมือก็เหมือนถูกภูเขาทับอยู่ แม้แต่ปลายนิ้วก็แทบไม่อาจชี้ขึ้นได้
ดวงตาเปื้อนเลือดของเฉินหลิงมองไปที่โทรศัพท์แบบพับบนพื้น บนหน้าจอตัวเลขนับถอยหลังกำลังเด้งไม่หยุด:
——00:00:32
——00:00:31
——……
สามสิบวินาทีสุดท้ายงั้นรึ…เฉินหลิงเห็นดังนั้น ใจก็พลันเงี่ยงขึ้นทันที
ด้วยสถานการณ์แบบนี้ เขาหลบกระสุนนัดที่สามไม่ได้แล้ว…แม้ไม่รู้ว่าอีกสองคนนี้อยู่ขั้นไหน แต่แน่นอนว่าสูงกว่าตัวเองมาก ทั้งคู่ยังประสานงานกันแนบเนียนสุด ๆ ด้วยสภาพตอนนี้จะหนีออกไปยากยิ่งกว่าขึ้นฟ้า
บนเสาสัญญาณไกล ๆ หญิงสวมแจ๊กเก็ตหนังประสานแดนอำนาจผ่านกล้องสโคปล็อกเป้าเฉินหลิงไว้ ดวงตาเบิกตานิด ๆ…
"รอบนี้…แกหนีไม่พ้นแล้ว"
ครืด—!
ทันทีที่แสงฟ้าผ่าพาดขึ้นฟ้า ภาพในกล้องสโคปก็ขาวโพลนไปชั่วขณะ ในความเลื่อนลอยนั้น ใบหน้าปีศาจใบหนึ่งเหมือนจะแนบแน่นอยู่บนเลนส์กล้อง ชวนขนลุกน่าขนลุก
หญิงสวมแจ๊กเก็ตหนังร้องตกใจเสียงหลง สะดุ้งถอยหลายก้าว หัวใจเต้นตุบตับเหมือนจะกระเด็นออกจากอก