“ไม่แปลกใจเลย……”
เฉินหลิงกินปูยักษ์ไปพลาง ส่งสายตาชำเลืองไปยังโต๊ะกลมสองตัวที่นั่งกันแน่นขนัด “เสาหลักของนิกายหักหลัง นิกายลับจึงต้องส่งประมุขรุ่นเยาว์ที่รักที่สุดออกมา……ดูท่าคราวนี้ทั้งห้าแดนใหญ่เล่นของจริงแล้วสินะ”
“ห้าแดนใหญ่ กับองค์กรวิถีเทพทางการหกสาย หุ่น หนังสือ แพทย์ ฝีมือ หมากล้อม และกำลังกาย……คนขนาดนี้มาแย่งกันเจ็ดตำแหน่ง[ตำแหน่งดาวสู่ฟ้า] เกรงว่าจะพลิกแดนเทียนชูจนราบคาบเลยนะ” เจี่ยนฉางเซิงทำเสียงจุ๋ก
“องค์กรวิถีเทพทางการน่ะยังพูดได้อยู่……สิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ คือพวกวิถีเทพชาวบ้านที่ไม่ได้สังกัดทางการต่างหาก”
โพดำ 9 พูดเรียบ ๆ “‘ฝีมือดีซ่อนเร้นอยู่ในหมู่ชาวบ้าน’ ประโยคนี้ไม่ใช่คำพูดลอย ๆ หรอก……ที่ห้าแดนใหญ่ตั้ง[ตำแหน่งดาวสู่ฟ้า]ขึ้น จุดประสงค์ที่สำคัญที่สุดคือรวบรวมผู้เก่งที่ซ่อนตัวอยู่นอกสายตาสาธารณะให้มารวมกัน มอบโอกาสก้าวขึ้นสู่ฟ้าในก้าวเดียวให้กับพวกเขา
เส้นทางเล็ก ๆ ในวิถีเทพ บางสายอาจเหลือคนแค่หนึ่งสองคน หรือไม่ก็วิถีเทพที่กำลังร่วงโรยอย่างฮวง ทำนาย งิ้ว โสเภณี รวมไปถึงวิถีเทพโบราณทั้งสี่สายที่สาปสูญหายไปในกาลเวลาแสนยาว……มนุษย์ยุคนี้ต้องการคนพวกนั้น พวกเขาต่างหากที่เป็นพระเอกของการทดสอบครั้งนี้”
……
“เบิร์ก——”
ในขณะเดียวกัน
ซุนปู้เหมียนที่ร้านซาลาเปาฝั่งตรงข้ามกินลูกที่เจ็ดลงไป ตบท้องเบา ๆ แล้วเรอออกมา
เขาจ้องลูกเกี๊ยวซาลลูกสุดท้ายบนโต๊ะอย่างจริงจัง ท่าทางจะกำลังลังเลว่าจะกินคำเดียวจบ หรือห่อกลับไปเป็นมื้อเย็นดี