บริเวณรอบๆ โบสถ์
อัศวินนับสิบที่สวมชุดเกราะเหล็กประดับตัวอักษรอาคม ต่างรู้สึกเหมือนถูกภูเขายักษ์บดขยำ ใบหน้าซีดเผือดในทันที...
พวกเขาดึงดาบยาวจากเอว ปลายดาบชี้ตรงไปยังถนนสายหลักด้านหน้าโบสถ์ แต่สองมือกลับสั่นไม่หยุด ราวกับเผชิญศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!
นับตั้งแต่สงครามระหว่างพิภพปะทุขึ้น แบรนด์แทบจะทุ่มกำลังรบทั้งหมดของสมาคมเวทมนตร์เข้าไป... ดังนั้นภายในโบสถ์จึงแทบไม่มีพ่อมดนั่งรักษาการณ์อยู่แล้ว เหลือไว้เพียงชุดเกราะเหล็กเหล่านี้ที่ยืนเฝ้าโบสถ์
ชุดเกราะเหล่านี้ฝีมือไม่เลว แต่เมื่ออยู่ภายใต้แรงกดดันระดับขั้นแปดอันน่าสะพรึงกลัวทั้งห้าสายพร้อมกัน พวกมันกลับดูจิ๋วแคระราวตัวตลก
จงจำไว้ว่าในอดีตพิภพแสงออโรร่ามีผู้ถึงขั้นแปดเพียงสองคน และพิภพโลกมนุษย์ก็มีเพียงสามคน แต่ตอนนี้มีผู้ถึงขั้นแปดถึงห้าคนเดินมาพร้อมกัน นี่คือกำลังรบที่น่าสะพรึงพอจะกวาดล้างพิภพใดก็ได้ในโลกนี้!
และสิ่งที่พวกเขาเป็นตัวแทน ก็คือความโกรธแค้นของมวลมนุษยชาติทั้งปวง!
เสื้อโค้ทผู้บังคับใช้กฎหมายสีดำปลิวไสวไปทั่วพื้นดิน
หงซิ่วเพียงกวาดสายตามองชุดเกราะเหล่านั้นครั้งหนึ่ง แล้วก็หันไปมองที่อื่น เธ่มองโบสถ์มืดมนตรงหน้าอย่างจริงจัง ราวกับไม่เคยใส่พวกเกราะเหล่านี้ในตาเลย
ภายใต้ความตึงเครียดและความหวาดกลัวของเหล่าชุดเกราะ ผู้แทนตัดสินทั้งห้าเดินเข้ามาเฉียบหน้าอย่างสบายอารมณ์ ราวกับไม่มีใครอยู่รอบตัวเลย