เฉินหลิงเดินตรงมายังหน้าเวที แล้วกวาดสายตามองอย่างจดจ่อ
แม้เขาจะยืนใกล้แค่เอื้อม แต่ในกระจกเหล่านั้นกลับไม่ปรากฏเงาสะท้อนของเขาเลย ทว่ากลับคล้ายกระจกส่องมองบางชนิด ที่สะท้อนภาพระเบียง ห้องต่าง ๆ หรือห้องที่เต็มไปด้วยกลไกกลโกง ซึ่งชวนให้นึกถึงห้องกล้องวงจรปิดในละครโทรทัศน์
ที่นี่ มองเห็นทุกซอกทุกมุมของ "วังมืด" แห่งนี้ได้ทั้งหมด
บนแผงควบคุมตอนนี้มีวัตถุโลหะคล้ายเข็มทิศวางอยู่ ด้านบนมีแถบเลื่อนโลหะขนาดเล็กละเอียดประณีตจำนวนมาก ภายในซ่อนกลไกบางอย่างเอาไว้ ถึงแม้ขนาดจะไม่ใหญ่ แต่เมื่อถือในมือกลับหนักอึ้งเหลือเกิน
"แผงควบคุมกลางสินะ..." เฉินหลิงพิจารณาจานกลมนี้อย่างแปลกใจ แล้วก็สุ่มเลื่อนแถบเลื่อนหนึ่งอัน
ในทันทีนั้นเอง เฟืองและแกนขับเคลื่อนที่เดิมทีหยุดนิ่งรอบตัวเขา มีบางส่วนหมุนขึ้นพร้อมเสียงดังกึกก้อง ราวกับมีสิ่งใดสักอย่างกำลังทำงานอยู่ภายใน "วังมืด"!
เฉินหลิงได้ยินเสียงผิดปกติดังแว่วมาจากด้านนอก จึงรีบเดินไปยังห้องกลมตรงกลางทันที แล้วเห็นว่าภายใน "บ่อลิฟต์" ที่ลึกลงไปสู่พื้นใต้ดิน มีสิ่งใดบางอย่างกำลังพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!
กึกก้อง—!!
ท่ามกลางเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แท่นจัดแสดงอันวิจิตรตระการตาได้ลอยขึ้นจากใต้ดินมายังห้องกลม แล้วหยุดนิ่งแขวนอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคง!
เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บนแท่นจัดแสดงนั้น ดวงตาของเฉินหลิงเปล่งประกายแห่งความประหลาดใจ
"นี่มัน..."
บนแท่นจัดแสดง คือลูกแก้วแก้วใสประดุจคริสตัลหนึ่งลูก ด้านในเหมือนมีดวงดาวถูกแช่แข็งไว้ ส่องแสงระยิบระยับอยู่อย่างเงียบสงบ... ส่วนด้านหน้าแท่นจัดแสดงมีข้อความจารึกอยู่: