แสงไฟสีส้มอ่อนลาดผ่านรอยแยกของประตูรถไฟ
แต่พอประตูเปิดออก แสงสีส้มอ่อนนั้นก็ราวกับถูกแดนเทาฉุดกระชาก ค่อย ๆ กลายเป็นแสงสีขาวจ้า… ทันใดนั้น ชายหนุ่มนุ่งชุดทังก็ก้าวออกมาจากตู้โดยสารอย่างช้า ๆ
เจี่ยนฉางเซิงที่กำลังพุ่งทะยานมาเต็มสปีดต้องชะงัก
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความงงงวย
ยังไม่ทันที่เขาจะรับสภาพทัน ชายหนุ่มคนนั้นก็ดึงแว่นกันแดดทรงกลมเล็ก ๆ ลงเบา ๆ วงแหวนสีดำแดงลึกลับคล้ายรูม่านตาของสิงโตตื่นปรากฏซ้อนขึ้นในดวงตาของเขา!
"ไม่ว่านายจะเป็นลัทธิเจียงเทียนหรือฝ่ายหลอมรวม ที่มาเจอขบวนรถไฟนี้ ถือว่านายซวย"
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ
เจี่ยนฉางเซิง: ?
"ไม่ใช่ นายเป็นใคร—" เสียง "ฮะ" ของเจี่ยนฉางเซิงยังไม่ทันจะหลุดปาก ชายหนุ่มก็เงยปลายเท้า เตะเข้าที่แสงเลือดที่พุ่งเข้ามาจากระยะไกล!
วินาทีถัดมา ขมับของชายหนุ่มกลายเป็นเส้นสีทองและแดงที่ลุกไหม้ราวกับขนสิงโตตื่น ก่อนถูกแดนเทาแทรกซึมกลายเป็นขาวดำ รัศมีลึกลับที่หาคำอธิบายไม่ได้พัดกวาดออกมา!
ในกลางห้วงอากาศ เงาร่างสิงโตตื่นที่ใหญ่กว่าขบวนรถไฟหลายสิบเท่าคำรามลงมา เท้าขนาดเทียบเท่าเสาหลักฟ้ากระแทกลงจากเมฆสีเทาอย่างฉับพลัน!
ตูม——!!!
เจี่ยนฉางเซิงที่กลายเป็นเงาร่างสีเลือดถูกทุบฝังลงใต้ผืนดินที่แตกร้าวในพริบตา
ฝุ่นผงฟุ้งกระจายปกคลุมแผ่นดิน ร่างชุดทังที่ยืนอยู่ท้ายรถจ้องมองภาพนั้นอย่างเยือกเย็น วงแหวนในดวงตาของเขาค่อย ๆ จางหายไปจนมิด…