จตุรเทพนักฆ่ากรามฟันเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา
ทั้งถนนที่ไร้ผู้คน โบสถ์ที่มีทหารเฝ้ายามหนาแน่น ห้องโถงอันหรูหรา แบรนด์ที่บ้าคลั่ง และ... อูจี้จวินที่ตื่นขึ้นจากดวงจันทร์เงินควิกแอนด์ซิลเวอร์
ระหว่างนั้น จตุรเทพนักฆ่ายังได้เรียกรวมเหล่าเทพทั้งหมดเข้ามา ยกเว้นเฮ่อผู้เฒ่าแห่งเทพนักฆ่าที่ถูกสมาคมสนธยาสังหารไปเมื่อกว่าครึ่งปีก่อน เทพนักฆ่าที่ถูกอูจี้จวินสังหาร และเทพนักฆ่าที่ถูกขังอยู่ใน《เกร์นีกา》 ที่เหลือทั้งหมดล้วนมาพร้อมหน้าแล้ว
“ศิลานักปราชญ์...” จตุรเทพนักฆ่าพึมพำกับตัวเอง
“ในเก้าจวิน มีถึงขั้นมีผู้บ้าคลั่งถึงเพียงนี้?” หยางมู่เฉวียนขมวดคิ้วแน่น “แต่ทำไมถึงเลือกแดนโลกมนุษย์ดล่ะ? ถ้าเทียบกันที่จำนวนประชากร แดนเทียนชูน่าจะเหมาะสมกว่า และยังอยู่ใกล้แดนอูจี้มากกว่าอีก”
“ไม่รู้ ที่พวกเขาเลือกลงมือกับโลกมนุษย์ คงมีเหตุผลที่ลึกกว่านั้น... แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญแล้ว”
จตุรเทพนักฆ่ากล่าวเสียงต่ำ:
“แดนอูจี้ในตอนนี้ ไม่เพียงมีอูจี้จวินระดับขั้นเก้าเป็นเสาหลัก ยังมีสมาคมเวทมนตร์ขนาดมหึมา สุสานโบราณแห่งวิถีเทพหมอผี บวกกับประชากรและกำลังการผลิตของทั้งแดน... จากมุมมองหนึ่ง มันอันตรายยิ่งกว่าสมาคมสนธยาเสียอีก!
ถ้าสิ่งมีชีวิตมหึมาแบบนี้เลือกลงมือกับแดนอื่น ความเสียหายที่เกิดขึ้นจะเป็นแบบถล่มทลาย ระเบียบใหม่ที่มนุษยชาติใช้เวลาหลายร้อยปีหลังมหาวิบัติสร้างขึ้น คงจะถูกทำลายราบคาบ”
“เดี๋ยวนะ แต่แดนโลกมนุษย์มันถูกโหงวเฉินจวินซ่อนไว้ในดอกไม้แล้วไม่ใช่เหรอ? แม้พวกเขาจะบุกมา ก็เข้ามาไม่ได้?” เทพนักฆ่าลำดับสี่เปิดปากขึ้นทันที