นี่คือครั้งแรกที่เฉินหลิงได้เห็นศาลพิพากษาอย่างสมบูรณ์
เฉินหลิงดึงความสามารถนี้มาจากหานเหมิงมานานแล้ว แต่เพราะระดับของตัวเองยังไม่ถึง ทุกครั้งที่ใช้ก็เป็นเพียงฉบับตัดทอน เหมือนกับ[อสรพิษใจ]... ส่วนหานเหมิงเอง นอกจากใช้สู้กับสัตว์ประหลาดกระดาษแดง ก็ไม่เคยแผ่แดนอำนาจนี้ใส่เขา
แต่ตอนนี้เขามาถึงขั้นสี่แล้ว จึงมีความสามารถที่จะแผ่แดนอำนาจนี้ได้อย่างสมบูรณ์...
[พิพากษา] เส้นทางการสังหารเดี่ยวที่แกร่งที่สุดของวิถีเทพสงคราม
และแดนอำนาจที่สอดคล้องกันอย่าง[ศาลพิพากษา] ย่อมเป็นตัวแทนของการสังหารในระดับสุดขั้ว เฉินหลิงสัมผัสข้อมูลของแดนอำนาจนี้ ผ่านไปครู่หนึ่ง ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย
ศาลพิพากษามีพลังทำลายที่รุนแรงยิ่ง แต่แลกกันก็มีโซ่ตรวนซับซ้อน — พลังนี้ไม่อาจใช้โดยตรง ... แต่ต้องมี "บัญญัติแห่งชื่อ" หนึ่งเดียว
"บัญญัติแห่งชื่อ" คือหัวใจที่ปลุกพลังของศาลพิพากษา และ "บัญญัติแห่งชื่อ" นั้นต้องสอดคล้องกับใจของผู้เป็นเจ้าแดนอำนาจ ห้ามฝืนใจ ห้ามกลั่นแกล้งใส่ความตามอำเภอใจ เพียงเช่นนั้น จึงจะนับเป็น "การพิพากษา"
เฉินหลิงยืนอยู่บนแท่นพิพากษา ค่อย ๆ เล็งปากกระบอกปืนในมือขึ้น ตรงไปยังสองคนบนที่นั่งจำเลย
"เพื่อการรีสตาร์ทแห่งอารยธรรมมนุษย์..."
"ขอพิพากษาให้พวกแกตาย"
เฉินหลิงกระชากไกปืน
ดั่งผู้พิพากษาฟันค้อน ดั่งผู้ว่าราชการโยนไม้สั่งประหาร วินาทีที่คำพูดของเฉินหลิงจบลง พลังบางอย่างใน[ศาลพิพากษา]ก็แตกผนึกพุ่งเข้าใส่สองคนบนที่นั่งจำเลยทันที!
เปรี๊ยะ—!!
ขนทั้งตัวของชายต่างชาติผงาดขึ้น เขาสัญชาตญาณอยากดิ้นหลุดออกไปเอาชีวิตรอด แต่วินาทีถัดมาครึ่งร่างของเขาก็สลายเป็นความว่างเปล่า แม้แต่หยดเลือดก็ไม่หยดออกมา...