[ค่าคาดหวังผู้ชม -1]
[ค่าคาดหวังปัจจุบัน: 34%]
เฉินหลิงที่กำลังเดินวนไปวนมาอย่างเบื่อหน่ายในห้อง เห็นตัวอักษรหนึ่งบรรทัดล่องลอยผ่านหน้า หัวใจดวงน้อยของเขาก็ร่วงลงทันที
เขารู้ว่าไม่อาจนั่งรอแบบนี้ต่อไปได้อีกแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาอะไรสักอย่างที่ไม่น่าเบื่อจนเกินไป ให้ค่าคาดหวังของพวก "ผู้ชม" ตกช้าลง สุดฤทธิ์เท่าที่จะทำได้เพื่อถ่วงเวลาให้สมาคมสนธยา
สายตาเฉินหลิงกวาดไปรอบ ๆ ห้อง สิ่งเดียวที่มีโอกาสจะสร้างความบันเทิงได้ที่นี่ก็คือ... แปดดอกจิกที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงโดยไม่พูดไม่จา...
เขาเลยจัดการยกเก้าอี้มานั่งข้างเตียงแปดดอกจิก แล้วจ้องมองเขาอย่างจริงจัง
"...นายจะทำอะไร" แปดดอกจิกเห็นท่าทางฉับพลันของเฉินหลิงก็สะดุ้งถอยหลังไปนิด สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
"มาคุยกันหน่อยสิ"
"คุย? คุยเรื่องอะไร?"
"เรื่องอะไรก็ได้" เฉินหลิงคิดเล็กน้อย "นายเข้าร่วมสมาคมสนธยาได้ยังไง?"
"เรื่องนั้น... ก็ไม่มีอะไรจะเล่าหรอก"
"นั่งรอก็คือรออยู่ดี ไม่เท่าค่อย ๆ เล่าไปเรื่อย ๆ" (ถ้าไม่รีบมีอะไรให้ดูซักอย่าง พวกผู้ชมของฉันจะหมดความอดทนจริง ๆ แล้ว) ประโยคหลังของเฉินหลิงยังกลืนค้างอยู่ในคอ แต่แววตาที่มองแปดดอกจิกนั้นจริงใจสุด ๆ
แปดดอกจิกมองสำรวจเฉินหลิงไปมาด้วยสีหน้าประหลาด ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เอ่ยขึ้น
"ก่อนจะเข้าสมาคมสนธยา ฉันเป็นศาลาที่เก้าแห่งฟูเซิงฮุ่ย นายน่าจะรู้จักใช่ไหม?"
"รู้จัก"
"ตอนที่ฉันยังอยู่ศาลาที่เก้า มีสมาชิกสมาคมสนธยาคนหนึ่งแฝงตัวเข้ามาในนครหลักหงเฉินโดยทำตัวโอหังอย่างที่สุด จนศาลาถึงกับต้องลงมือไล่ล่าพร้อมกันถึงสามศาลา... ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น