"หลู่น่ะเหรอ..."
หยางเซียวไตร่ตรองชั่วอึดใจ "ผมรู้จักหลู่เมื่อหลายปีก่อน ในงานเวทีเทคโนโลยีที่เมลเบิร์น ตอนนั้นผมยังไม่มีชื่อเสียงอะไรในวงการเลย แต่เขาก็เป็นหนึ่งในผู้ทรงอำนาจของฟิสิกส์ดาราศาสตร์ของประเทศไปแล้ว ในเรื่องคลื่นไมโครเวฟจักรวาลกับฟิสิกส์ดาราศาสตร์พลังงานสูง เขาถึงก้าวอยู่แนวหน้าของโลกด้วยซ้ำ
แต่ตัวเขากลับเรียบง่าย สุภาพ และมั่นคงมาก บวกกับฉลาดเป็นกรด มีความรู้กว้างขวางในหลายสาขา จึงคุยกันได้กับแทบทุกคน... ตอนนั้นเขาน่าจะเป็นคนนำของคณะที่ไปแลกเปลี่ยนของเราด้วย
ผมเป็นคนไม่ค่อยถนัดเข้าสังคม ไม่ค่อยเริ่มบทสนทนาเอง แต่เขามักนำเรื่องมาเล่าอย่างเป็นธรรมชาติ... เพราะเราอายุใกล้เคียงกัน บ้านก็อยู่แถวเสฉวน-ฉงชิ่งเหมือนกัน คุ้นเคยกันขึ้นมาแบบนั้น
หลังกลับมาเมืองไทย—เอ๊ะ หลังกลับประเทศ ทุกปีตอนกลับบ้านช่วงตรุษญวนเราจะนัดกันมานั่งดื่มด่ำกัน คุยเรื่องผลงานล่าสุด บ่นเรื่องสภาพแวดล้อมการวิจัยในบ้านเรา เขาก็พาผมไปศูนย์สังเกตการณ์ดาราศาสตร์ของเขาหลายครั้ง ไปดูดาวกันมาหลายรอบ"
ฟังถึงตรงนี้ เฉินหลิงพยักหน้าเบา ๆ
ฉลาด มีอำนาจทางวิชาการ เรียบสุภาพ... ตรงกับที่เฉินหลิงคาดไว้พอดี แถมจุดที่ต่างจากหยางเซียวกับซูจือเวยก็คือ ลู่สวนมีทักษะสังคมสูงมาก คุยร่วมได้กับใครก็ได้... ปกติแล้ว สิ่งนี้แปลว่าลู่สวนมี EQ สูง รับมือกับคนทุกระดับได้ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่หายากอย่างยิ่งในหมู่นักวิจัย