คำพูดของเฉินหลิงจบลง ตึกจิงหงก็จมสู่ความเงียบงันถ้วนทั่วอีกครั้ง
หลี่ชิงซานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็แทบจะสะดุ้ง อยากดึงแขนเสื้อเฉินหลิงเตือนใจเรื่องวิธีพูดเสียหน่อย แต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า
หลี่ชิงซานย่อมเข้าใจความหมายของเฉินหลิงอยู่แล้ว สงครามกำลังจะมาถึง ตึกจิงหงย่อมอยู่ต่อไม่ได้ แต่การพูดของเขาก็หนักไปหน่อยจริง ๆ
สำหรับขงเป่าเซิงแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกมีเพียงสองอย่าง หนึ่งคือคุณย่าที่อุปการะเขามาตั้งแต่เล็ก อีกหนึ่งคือตึกจิงหงที่คุณย่าฝากไว้…ในวันที่เข้าทางตันที่สุด เขาเลือกขายตึกจิงหงเพื่อหาเงินรักษาคุณย่า และก็ในช่วงเวลานั้นเองที่เฉินหลิงเดินเข้ามาในชีวิตเขา
บางทีโดยไม่รู้ตัว ตำแหน่งของเฉินหลิงในใจขงเป่าเซิงอาจสูงเสียจนเทียบเท่าคุณย่า เป็นผู้มีบุญคุณครอบเศียรเขาราวภูเขา
สำหรับเฉินหลิงแล้ว ตึกจิงหงอาจเป็นแค่เครื่องมือทำภารกิจก็เท่านั้น แต่สำหรับขงเป่าเซิงแล้ว นี่คือมรดกที่คุณย่าฝากไว้ คือที่ที่เขาเติบโตมาตั้งแต่เด็ก คือโรงงิ้วที่เขากับพี่หลินฝ่าฟันอุปสรรคนับไม่ถ้วนจึงได้มา…วันที่ตึกจิงหงร้อนแรงที่สุด ไม่มีใครดีใจยิ่งไปกว่าขงเป่าเซิง
พื้นเช็ดสะอาดปราศจากฝุ่นละออง เก้าอี้เรียงแถวเป็นระเบียบ ครัวที่ของวัตถุดิบพร้อมเสมอ…เด็กชายที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะคนนี้ คนเดียวทำงานแทนหลายคนโดยไม่มีคำบ่นแม้แต่นิด เพราะที่แห่งนี้คือบ้านของเขาตั้งแต่แรก