อำเภอเหวย กองบัญชาการทหารญี่ปุ่น
คาวาบันดะ บุนซาบูโรกำลังปรึกษาสถานการณ์ทางทหารกับชิโมโมโตะ คูมา ยาสุ และผู้บัญชาการกองพลอีกหลายคน
จู่ๆ เสนาธิการคิชิมุระ คิวโซก็เดินเข้ามาจากด้านนอกด้วยสีหน้ารีบเร่ง สวนทางกับสายตาที่ประหลาดใจของคาวาบันดะ บุนซาบูโรและคนอื่นๆ
เขาหยุดกึก ยืนตรงคำนับทันที: "รายงานผู้บัญชาการกองพล หน่วยลาดตระเวนแทรกซึมร่วมที่ประกอบด้วยหน่วยสืบราชการลับและหน่วยค้นหาถูกศัตรูพบระหว่างปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนแทรกซึม แล้วตกอยู่ในวงล้อมของกองกำลังใหญ่ศัตรู สู้สุดกำลังแต่ไม่ไหว ทุกคนเสียชีวิตอย่างมีเกียรติ"
แม้คิชิมุระ คิวโซจะพูดได้น่าฟัง แต่คาวาบันดะ บุนซาบูโรและชิโมโมโตะ คูมา ยาสุก็รู้ดีว่านี่คือการพ่ายแพ้ย่อยยับ
พวกนายพลแก่ๆ ต่างพากันเงียบงัน
ชั่วขณะหนึ่ง บรรยากาศในกองบัญชาการกลับกลายเป็นแปลกประหลาดและหนักอึ้ง
คาวาบันดะ บุนซาบูโรคุมขุ่นที่สุด เพราะความล้มเหลวของหน่วยลาดตระเวนแทรกซึมทั้งสองหมายความว่าเป้าหมายในการค้นหาที่ตั้งปืนใหญ่และรถถังของศัตรูไม่มีทางสำเร็จอีกต่อไป
แล้วก็ไม่สามารถเรียกเครื่องบินจากเรือและฐานภาคพื้นดินมาทิ้งระเบิดได้
ถ้าไม่ทำลายปืนใหญ่และกองพลรถถังของฝ่ายป้องกัน ก็ไม่ต้องพูดถึงการโจมตีครั้งต่อไป
เพราะศัตรูที่พวกเขาเผชิญอยู่นั้นแข็งแกร่งกว่าทุกหน่วยที่ผ่านมา
หากไม่ทำลายรถถังและปืนใหญ่ของพวกเขา ต่อให้ยอมเสียสละอย่างไร้ขีดจำกัดก็อาจไม่ได้รับผลลัพธ์ที่ต้องการ
ในฐานะเสนาธิการของคาวาบันดะ บุนซาบูโร คิชิมุระ คิวโซย่อมเข้าใจถึงผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้องนี้เป็นอย่างดี
จึงรีบปลอบ: "ท่านนายพล สถานการณ์ตอนนี้เป็นเช่นนี้ ข้าน้อยแนะนำให้ชะลอการโจมตีไว้ก่อน ขอเพียงเราสามารถดึงความสนใจของศัตรูที่แนวชิงโจวได้
กองกำลังของหานนั่วก็ไม่กล้าบ้าบิ่นลงใต้
แบบนี้กองพลที่ 10 และ 101 ที่ปฏิบัติการลงใต้ รวมถึงกองพลที่ 5 และกองพลที่ 14 ก็จะไม่มีความกังวลเบื้องหลัง"