ดังที่คาดไว้ เมื่อคาวาบันดะ บุนซาบูโรทราบสถานการณ์ เขาก็ตัดสินใจทันทีที่จะใช้กองพลที่ 108 และ 109 รวมกับกองพลที่ 31 เป็นกำลังโจมตีหลัก เคลื่อนพลตามเส้นทางรถไฟเจียวจี้และถนนสองข้างทาง บุกโจมตีกองกำลังป้องกันชิงโจวอีกครั้ง
กองพลที่ 32 และ 33 ทำหน้าที่เป็นกองกำลังอ้อมปีกซ้ายขวา รับผิดชอบการอ้อมจากทางเหนือและใต้ของชิงโจว เพื่อโอบกระหนาบหลังข้าศึก
กองพลที่ 20 ของคาวาบันดะ บุนซาบูโร ยังคงอยู่ที่อำเภอเหวยเพื่อเป็นกองหนุนหลัก
สำหรับการจัดทัพครั้งนี้ ชิโมโมโตะ คูมา ยาสุ และยามาโอกะ ชิเงชิเงะ แม้ในใจจะไม่พอใจบ้าง แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่ง
ดังนั้น กองกำลังหลักสามกองพลของญี่ปุ่นที่มีทหารกว่าห้าหมื่นนาย จึงเริ่มเคลื่อนพลอย่างยิ่งใหญ่เข้าสู่แนวป้องกันนอกเมืองของกองพลพยัคฆ์ที่ 4 เพื่อเปิดฉากการโจมตีครั้งใหญ่ครั้งแรกอย่างเป็นทางการ
แม้จะไม่สามารถระดมปืนใหญ่ครบทั้งหกกองพลได้ แต่กองกำลังญี่ปุ่นที่โจมตีครั้งนี้ยังคงได้รับการสนับสนุนจากกองพันปืนใหญ่ที่ขึ้นตรงต่อสามกองพล และปืนใหญ่หลากชนิดกว่าหลายร้อยกระบอก ซึ่งให้พลังอำนาจการยิงที่แข็งแกร่ง
นอกจากนี้ คาวาบันดะ บุนซาบูโรยังได้เรียกเครื่องบินประจำเรือบรรทุกเครื่องบินหลายสิบลำมาสนับสนุนทางอากาศให้พวกเขาด้วย
ในบรรดาเครื่องบินประจำเรือเหล่านี้ นอกเหนือจากเครื่องบินขับไล่แบบ 96 อีกสิบกว่าเครื่อง ที่เหลือล้วนเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดประจำเรือแบบ 97
เมื่อฝูงบินผีน้อยมาถึง พวกมันก็เริ่มทิ้งระเบิดอย่างดุเดือดใส่แนวป้องกันหลายจุดของกองพลพยัคฆ์ที่ 4 นอกประตูตะวันออกของชิงโจว ภายใต้การนำของกองกำลังภาคพื้นดิน
ในเวลานี้ กองพลหลักทั้งแปดของกองทัพพยัคฆ์ แต่ละกองพลมีเพียงหมวดป้องกันภัยทางอากาศหนึ่งหมวดที่ติดตั้งปืนกลแมดเซนขนาด 20 มม. จำนวนหกกระบอก
อาวุธชนิดนี้มีระยะยิงไกลสุด 1,500 เมตร พอจะรับมือกับการดำดิ่งทิ้งระเบิดของเครื่องบินทิ้งระเบิดและเครื่องบินขับไล่ในระดับต่ำได้พอใช้