หลินอี๋ กองบัญชาการกองทัพพยัคฆ์
หานนั่วยืนอยู่หน้าแผนที่
ในมือกำปากกาแดง
เขาวงกลมตำแหน่งเกามิและผิงตู้ไว้อย่างหนักแน่น
“ส่งโทรเลขถึงสวี่ฟ่าง จ้าวเทียนฟ่าง ซุนทงเสวียน และผู้บัญชาการกองพลทุกหน่วยแนวหน้าหุบเขาฉีซาน”
“ให้กองพลที่ 11 อยู่เก็บกวาดสมรภูมิและจัดการเรื่องที่เหลือ”
“ส่วนกองพลอื่น ๆ ให้มุ่งหน้าแทรกซึมไปยังเกามิและผิงตู้ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเหวยทันที!”
“ให้กองพลรถถังนำหน้า เคลื่อนพลแทรกซึมเต็มกำลัง”
“ต้องยึดพื้นที่ดังกล่าวให้ได้ก่อนที่ข้าศึกจะทันตั้งตัว”
“จากนั้นตัดกำลังหลักของกองทัพกลุ่มแนวเหนือของข้าศึกในเขตอำเภอเหวย”
“ออกจากกองกำลังข้าศึกทางชิงเต่า”
“ส่งโทรเลขสั่งกองพลแนวเหนือ เพิ่มความหนักหน่วงในการโจมตีข้าศึกที่อำเภอเหวย”
“อย่าเปิดโอกาสให้พวกมันถอนกำลัง!”
“อีกอย่าง สั่งกองพลบินที่ 1 แห่งกองทัพอากาศ”
“ให้เครื่องบินขับไล่และเครื่องบินทิ้งระเบิดทั้งหมดขึ้นบิน”
“มุ่งหน้าไปโจมตีทางอากาศที่สนามรบอำเภอเหวย”
“สนับสนุนการบุกของกองพลแนวเหนือ พร้อมถ่วงกำลังหลักของข้าศึก!”
หลิวติ้งยืนอยู่ข้าง ๆ
มือจดอย่างรวดเร็ว
เมื่อจดเสร็จ
เขาเงยหน้ามองหานนั่ว
“ท่านผู้การ กระดานนี้เดินได้โหดจริง ๆ”
หานนั่วยิ้มบาง ๆ
“ทหารญี่ปุ่นทางอำเภอเหวย”
“เป็นกำลังรบชุดสุดท้ายของข้าศึกในเจียวตง”
“ถ้ากำจัดพวกมันได้”
“การกู้เจียวตงคืนก็อยู่แค่เอื้อม”
……
ชิงเต่า กองบัญชาการกองทัพที่ 2
นิชิโอะ โยชิซาเกะนั่งอยู่บนเก้าอี้
ใบหน้าซีดเผือด
ข่าวที่ว่ากองพลทั้ง 3 ในหุบเขาฉีซานถูกทำลายจนหมดสิ้น
ราวกับมีดคมเล่มหนึ่ง