บทที่ 179 รุกคืบสู่อ่าวหลิงซาน
จากรื่อจ้าวไปชิงเต่า เส้นทางคมนาคมทางบกเรียกว่าถนนไห่ชิง
เป็นถนนดินสายหนึ่งจากไห่โจวถึงชิงเต่า
ตลอดเส้นทางมีเมืองอำเภอใหญ่เล็กหลายแห่ง เช่น รื่อจ้าว เจียวหนาน และจี๋โม่
ทุกเมืองเหล่านี้มีกองกำลังญี่ปุ่นและทัพหุ่นเชิดประจำการอยู่ แม้จำนวนจะไม่มากนัก
แต่นิชิโอะ โยชิซาเกะกลับสั่งให้พวกนั้นทำลายสะพานและถนนตลอดเส้นทางจนหมดสิ้น
ดังนั้น เมื่อจ้าวเทียนฟ่าง ซุนทงเสวียน หลี่หานจาง และคนอื่น ๆ นำกำลังเร่งเดินทางมาถึงบริเวณอ่าวหลิงซาน
กองทัพญี่ปุ่นก็ระดมกำลังจากผิงตู้ เจียวโจว เกามิ และที่อื่น ๆ มาถึงสามกองพลแล้ว
ทั้งยังยึดช่องเขาสำคัญและสร้างแนวป้องกันขึ้น
……
จ้าวเทียนฟ่างยืนอยู่บนรถถังบัญชาการ ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมองไปข้างหน้า
เบื้องหน้าคือช่องเขาที่มีภูเขาสองลูกขนาบร่องหุบเขา
ถนนตัดผ่านกลางช่องเขา บนยอดเขาทั้งสองฝั่งมีป้อมปืนและค่ายกลของทหารญี่ปุ่นเรียงรายแน่นขนัด
“บัดซบ พวกผีน้อยเคลื่อนไหวเร็วจริง ๆ”
จ้าวเทียนฟ่างสบถ
ซุนทงเสวียนที่อยู่ข้าง ๆ ชะโงกมอง
“สามกองพลเชียวหรือ? นี่คงระดมกำลังทั้งหมดออกมาแล้ว”
หลี่หานจางขมวดคิ้วเช่นกัน
“ดูท่าทางแล้ว พวกญี่ปุ่นตั้งใจจะขวางเราไว้ที่นี่ให้ได้”
จ้าวเทียนฟ่างลดกล้องส่องทางไกลลง
“ขวางหรือ? พวกมันน่ะหรือ?”
“ถ่ายทอดคำสั่งให้ปืนใหญ่อัตตาจรทั้งหมดของกองพลรถถัง ยิงถล่มยอดเขาข้างหน้าให้ราบไปเลย!”
เมื่อคำสั่งถูกส่งออกไป
ปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 105 มิลลิเมตรหลายสิบกระบอกก็เคลื่อนเข้าประจำตำแหน่งสองข้างถนนทันที
“ตูม! ตูม! ตูม!”
กระสุนปืนใหญ่ถล่มใส่ยอดเขาของพวกญี่ปุ่นราวกับห่าฝน