รุ่งสางวันถัดมา
สนามบินต้ากวั่นจวง สวีโจว
เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดิน
เริ่มทำงานกันอย่างวุ่นวายแล้ว
เครื่องบินขับไล่บีเอฟ-109 หลายลำ
ถูกเข็นออกจากโรงเก็บ
เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง
จนพื้นดินสั่นสะเทือน
เหล่านักบิน
สวมชุดนักบิน
เดินออกมาจากห้องพัก
ทยอยขึ้นเครื่องตามลำดับ
……
วันนี้
กองพลบินที่ 1 กองทัพพยัคฆ์
จะเคลื่อนย้ายฐานบิน
ตามคำสั่งของหานนั่ว
ฝูงบินขับไล่สองกองพัน
กองหนึ่งบินไปเมืองจี่หนาน
อีกกองหนึ่งบินไปชิงเฉิง
กองพันเครื่องบินทิ้งระเบิดกับฝูงบินลาดตระเวน
ก็แยกกันบินไปชิงเฉิงเช่นกัน
……
หอบังคับการบิน
ผู้ควบคุมการบินถือไมโครโฟนไว้ในมือ
“ขึ้นบิน!”
เครื่องนำยกหัวทะยานขึ้นฟ้าก่อน
จากนั้นเครื่องบินก็ทยอยตามกันไป
เครื่องบินรบหลายสิบลำ
พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าทีละลำ
จัดขบวนเหนือสนามบิน
ก่อนมุ่งหน้าไป
คนละทิศทาง
สนามบินเมืองจี่หนาน
เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินเตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว
ไม่นานนัก
บนท้องฟ้า
ก็มีเสียงเครื่องยนต์คำรามดังมา
ฝูงบินขับไล่กองหนึ่ง
ทยอยลงจอดบนทางวิ่ง
สนามบินชิงเฉิง
ภาพเดียวกันเกิดขึ้นที่นี่
กองพันเครื่องบินทิ้งระเบิดและฝูงบินลาดตระเวน
ก็เคลื่อนย้ายมาประจำการได้อย่างราบรื่น
……
เมืองจี่หนาน
รัฐบาลมณฑล
เมื่อคืนหานนั่วดื่มหนักเกินไป
กว่าจะตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือก็ปาเข้าไปเที่ยงวัน
ทันทีที่ลืมตา
เขาก็ได้กลิ่นหอมจาง ๆ
เขาหันไปมอง
ฉู่เชี่ยนเหวิน
นั่งอยู่ข้างเตียง
ในมือถือหนังสือเล่มหนึ่ง
พลางอ่านไป
พลางใช้
ปอยผมของตน
ค่อย ๆ
ปัดไปมาบนจมูกเขา
……
หานนั่วอดจามออกมาไม่ได้
แล้วจึงลืมตาขึ้น
ฉู่เชี่ยนเหวินเม้มปาก
ยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์
“ตื่นแล้วหรือ?”
หานนั่วโอบเอวเธอไว้ทันที
แล้วดึงเข้ามาในอ้อมแขน
ฉู่เชี่ยนเหวินร้องตกใจ
หนังสือร่วงลงพื้น
“นี่เธอเดินเข้าปากเสือเองแท้ ๆ”
หานนั่วพูดจบ
ก็ก้มลงจูบเธอ
……
กว่าทั้งสองจะออกมาจากห้องอีกครั้ง
ก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว
หลังล้างหน้าล้างตาเสร็จ
ทั้งคู่ก็มากินมื้อกลางวันที่ห้องอาหาร
เพิ่งกินไปได้สองคำ
หลิวติ้งก็รีบร้อนเดินเข้ามา
“ท่านผู้การ”
หานนั่วเหลือบตาขึ้น