รุ่งเช้าวันถัดมา
ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ โผล่พ้นยอดเขาทางทิศตะวันออก
แสงสีทองส่องทะลุหมอกยามเช้า
ทอดลงบนเนินเขาในหุบเขาฉีซาน
หลินอี๋ กองบัญชาการกองทัพพยัคฆ์
หานนั่วยืนอยู่หน้าแผนที่
แล้วกล่าวกับหลิวติ้ง
“ส่งคำสั่งไปยังกองพลบินที่ 1”
“ให้กองพันเครื่องบินทิ้งระเบิดกับกองพันเครื่องบินขับไล่ที่ 1”
“ขึ้นบินทันที”
“มุ่งหน้าไปยังแนวหน้าหุบเขาฉีซาน”
“สนับสนุนการบุกของกำลังภาคพื้นดินด้วยการยิงคุ้มกัน”
“สั่งให้ทุกหน่วยเชื่อฟังคำสั่งของสวี่ฟ่าง”
“ประสานกับกำลังภาคพื้นดิน กวาดล้างกองทัพญี่ปุ่นกองพลที่ 5 และหน่วยอื่น ๆ ให้สิ้นซาก”
“รับทราบ!”
หลิวติ้งรีบไปส่งโทรเลขทันที
……
สวีโจว สนามบินต้ากวั่นจวง
ฟ้ายังสางไม่เต็มที่
น้ำค้างบนสนามบินยังไม่แห้ง
เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินเริ่มวุ่นวายกับงานกันแล้ว
พวกเขาสวมชุดทำงานเปื้อนคราบน้ำมัน
เดินขวักไขว่ไปมาระหว่างเครื่องบิน
เครื่องบินทิ้งระเบิดดิ่งโจมตีจู-87 จอดเรียงเป็นแถวบนทางวิ่ง
ช่างเครื่องกำลังตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ใบพัดค่อย ๆ หมุน
“ตึก ๆ ๆ...”
เสียงเครื่องยนต์คำรามกรีดผ่านความเงียบสงบยามเช้า
สนามหญ้าข้าง ๆ ยังมีน้ำค้างแข็งเกาะอยู่เป็นชั้น
……
นักบินในชุดเครื่องแบบเดินขึ้นเครื่องบินทีละคน
เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินช่วยปิดฝาครอบห้องนักบินให้
ก่อนชูนิ้วโป้งให้พวกเขา