ฝ่ายพวกผีน้อยกำลังหาทางเปลี่ยนทิศทางการโจมตีและปรับเปลี่ยนแผนการรบกันอยู่
แต่ในเมืองจี่หนานกลับประดับไฟฉลองกันอย่างคึกคัก ราวกับเทศกาลตรุษจีน
ข่าวที่กองทัพชนะศึกครั้งใหญ่อีกครั้งได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองตั้งแต่เนิ่นนาน
ชาวเมืองจี่หนานหลายแสนคนพากันออกมาบนท้องถนน จัดกิจกรรมเฉลิมฉลองกันอย่างคึกคัก
ชายหนุ่มเลือดร้อนจำนวนมากวิ่งไปวิ่งมา เล่าเรื่องราวชัยชนะครั้งนี้ให้ชาวบ้านฟังอย่างมีชีวิตชีวา
"ชาวบ้านพี่น้องทุกท่าน!"
"เพื่อนร่วมชาติทุกท่าน!"
"ภายใต้การนำทัพของผู้บัญชาการทหารสูงสุดหานและท่านแม่ทัพน้อย เหล่าทหารกล้าลูกหลานซานตงของเรา ได้ตีแตกพวกญี่ปุ่นผู้รุกรานอีกครั้ง!"
"ได้ยินว่าคราวนี้ฆ่าศัตรูได้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนนาย!"
"ไม่ใช่แค่นั้น อย่างน้อยก็สองแสนนาย!"
"พวกผีน้อยกำลังจะจบเห่แล้ว!"
"มีท่านแม่ทัพน้อยและเหล่าทหารกองทัพพยัคฆ์ของเราอยู่ พวกผีน้อยจะบุกเขาจี่หนานได้นั้น ไม่มีทาง!"
"ฉันว่า ในอนาคตอันใกล้นี้ ท่านแม่ทัพน้อยหานจะต้องนำทัพขับไล่พวกผีน้อยออกจากแดนมังกรของเราได้อย่างสิ้นเชิงแน่นอน!"
"ไม่เพียงเท่านั้น ฉันยังคิดว่า เราจะสามารถบุกโต้กลับไปยังบ้านเกิดของพวกญี่ปุ่นได้ จับเจ้าจักรพรรดิโยชิฮิโตะนั่นมาที่แดนมังกร ให้ชาวแดนมังกรทุกคนได้ต่อว่าและขอขมา!"
"แค่ขอขมาแบบนั้นมันยังน้อยไป ต้องจับไอ้แก่ตัวนั้นมาแยกชิ้นส่วนให้หมด!"
ผู้คนกำลังพูดคุยกันอย่างครึกครื้น
ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนขึ้นว่า "ผู้บัญชาการทหารสูงสุดหานนำทัพกลับมาแล้ว!"
เสียงตะโกนนั้น ทำให้ผู้คนตามท้องถนนพากันวิ่งไปดู
ชาวบ้านจำนวนมากพากันมองไปที่ถนนสายหลัก เห็นหานฟู่ฉวี่นั่งอยู่บนรถถังรุ่น 4 นำกองทัพจำนวนมากกำลังเดินทัพไปตามถนนตงเหมินไปทางทิศตะวันตก