ที่กองบัญชาการเขตสงครามที่ห้า เมืองสวีโจว
หลี่จงเหรินและเสนาธิการสวีจู่อี้กำลังรับประทานอาหารอยู่ด้วยกัน
รองเสนาธิการหลี่ซิงซู่ทันใดนั้นถือโทรเลขฉบับหนึ่ง เดินฝ่าฝูงชนเข้ามาอย่างเร่งรีบ
ในฐานะคนสนิทที่สุดของกองบัญชาการเขตสงคราม ยุทธการไถเอ๋อจวงทั้งหมดถูกวางแผนโดยหลี่ซิงซู่
ดังนั้นความคืบหน้าของยุทธการไถเอ๋อจวง จึงมีเขาเป็นผู้รับผิดชอบในการรับและส่งข้อความโดยเฉพาะ
“เดอกง ไม่ดีแล้ว กองบัญชาการกองพลที่สิบของกองทัพญี่ปุ่น จู่ ๆ ก็ออกจากจี่หนิง มุ่งหน้าสู่ไถเอ๋อจวงด้วยความเร็วเต็มที่”
“อีกทั้ง ศัตรูที่ไถเอ๋อจวงก็เพิ่มการโจมตีแนวป้องกัน ชื่อฉีเฟิงเฉิงและซุนเหลียนจงส่งโทรเลขขอความช่วยเหลือติดต่อกัน ขอการสนับสนุนอย่างเร่งด่วน”
หลี่จงเหรินได้ยินดังนั้น ก็วางตะเกียบลง
ลุกขึ้นเดินไปหน้าแผนที่แล้วถามว่า “เมื่อไร”
“เมื่อหน่วยลาดตระเวนของเราได้รับข่าว ศัตรูก็ออกจากจี่หนิงแล้ว ข้ามอำเภอเถิงเซี่ยนไปแล้ว
คาดว่าออกเดินทางตอนตีห้าหรือหกโมงเช้า” หลี่ซิงซู่ตอบ
“ศัตรูที่ไถเอ๋อจวงมีจำนวนเป็นหลายเท่าของทหารรักษาเมือง หากปล่อยให้กองบัญชาการกองพลและหน่วยที่ติดตามมาเข้าร่วมด้วย ซุนเหลียนจงและพวกเขาคงต้านทานไม่ไหวจริง ๆ”
หลี่จงเริ่นมองแผนที่แล้วตกอยู่ในภวังค์ความคิด
“เดอกง ให้กองทัพของทังเอินป๋อออกโจมตีได้หรือยัง”
หลี่ซิงซู่เอ่ยถาม
หลี่จงเหรินไม่รีบตัดสินใจ แต่กลับถามกลับว่า
“กองกำลังของหานลั่วไปถึงไหนแล้ว”
สวีจู่อี้รีบลุกขึ้นตอบ “อาจจะถึงแถบไท่อานแล้ว”
ทันทีที่เขาพูดจบ เสนาธิการอาวุโสคนหนึ่งก็เดินหน้าแดง ๆ เข้ามา