หลินอี๋ สำนักงานใหญ่กองทัพพยัคฆ์
หานนั่วยืนอยู่หน้าแผนที่
แล้วสั่งหลิวติ้งว่า
“ส่งโทรเลขถึงทุกกองพล”
“กองพลที่ 1 ประจำการที่ชิงเต่า”
“กองพลที่ 2 ประจำการที่เอี้ยนถาย”
“กองพลที่ 3 ประจำการที่เวยไห่”
“กองพลที่ 8 ประจำการที่อำเภอเหวย”
“กองพลที่ 9 ประจำการที่เกามิ”
“กองพลที่ 10 ประจำการที่ผิงตู้”
“กองพลที่ 4 กองพลที่ 5 กองพลที่ 13 กองพลที่ 14 กองพลที่ 15 และกองพลที่ 16”
“ให้ประจำการตามพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ ชิงโจว รื่อเจา อำเภอจวี้เซียน หลินอี๋ และที่อื่น ๆ”
“กองพลรถถังกับกองพลน้อยปืนใหญ่หนัก”
“ให้ติดตามสำนักงานใหญ่”
“ประจำการที่หลินอี๋ไปก่อน”
“ทุกกองพลให้ตั้งรับในพื้นที่ของตน”
“ช่วยเหลือชาวบ้าน”
“เร่งฟื้นฟูการผลิตและความเป็นอยู่ให้กลับสู่ภาวะปกติโดยเร็ว”
“รับทราบ!”
หลิวติ้งจดคำสั่งอย่างรวดเร็ว
……
หลังส่งโทรเลขเสร็จ หานนั่วก็กล่าวอีกว่า
“เตรียมรถ”
“ฉันจะไปสวีโจว”
“ต้องการพบผู้บัญชาการหลี่ด้วยตนเอง มีเรื่องต้องหารือกับเขา”
“รับทราบ!”
……
ขบวนรถออกจากหลินอี๋
มุ่งลงใต้ไปตามถนนหลวง
สองข้างทางมีชาวบ้านมายืนเรียงรายอยู่ไม่ขาด
พวกเขาโบกมือให้รถทหาร
เมื่อได้ยินว่าผู้บัญชาการของกองทัพพยัคฆ์กำลังจะไปสวีโจว
ทุกคนก็พากันมายืนส่งโดยสมัครใจ
ชาวนาคนหนึ่งถือกระจาดไข่มาเต็มมือ
ยัดใส่มือทหารคุ้มกัน
“ท่านผู้บัญชาการ”
“รับไว้เถอะ”
“เอาไปให้ผู้บัญชาการของพวกท่าน”
“บำรุงร่างกายเสียหน่อย”
“สู้กับทหารญี่ปุ่น”
“เหนื่อยกันมากแล้ว”
หานนั่วมองภาพนั้นจากในรถ
แล้วนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน
……
สวีโจว
ทันทีที่ขบวนรถแล่นผ่านประตูเมืองเข้ามา หานนั่วก็สังเกตเห็นว่า
วันนี้เมืองสวีโจวไม่เหมือนทุกวัน
