ฐานที่ตั้งกองพลที่ 4 ห้องทำงานหมวดลาดตระเวน
ทหารผ่านศึกกว่า 40 นายที่คัดเลือกจากแต่ละกองร้อยในชั่วข้ามคืน มารวมตัวกันในห้องโถงเรียบร้อยแล้ว
ผู้บังคับกองร้อยแซ่หวัง คุ้นชินกับการรบยามค่ำคืน เขากดเสียงต่ำขณะมอบหมายภารกิจ
“พวกเราแบ่งออกเป็น 6 ชุดเล็ก”
“หลังข้ามแม่น้ำแล้ว ให้ปลอมตัวเป็นพ่อค้าเร่ขายผ้า ชาวประมง หรือชาวบ้านที่เดินทางไปเยี่ยมญาติ”
“มีภารกิจเดียว คือสืบให้รู้ว่าทหารญี่ปุ่นกับกองทัพหุ่นเชิดในอำเภอเต๋อ อำเภอปิน และแถบจี้หยางมีปืนกี่กระบอก ปืนใหญ่ตั้งอยู่ตรงไหน และสร้างป้อมปืนไว้ที่ท่าน้ำกี่แห่ง แล้วเอาข้อมูลกลับมาให้หมด”
“จำไว้ พวกเราไปสอดแนม ไม่ได้ไปสู้รบ ถ้าเลี่ยงการปะทะได้ก็อย่าลงมือ”
ทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน
……
กลางดึกของคืนถัดมา ริมแม่น้ำฮวงโห
ท้องฟ้ามืดครึ้ม ไร้แสงจันทร์
ผิวน้ำจับตัวเป็นน้ำแข็งบาง ๆ เศษน้ำแข็งส่งเสียงเสียดสีกันเบา ๆ เมื่อถูกลมเหนือพัด
ผู้บังคับกองร้อยหวังนำชุดเล็กที่ 1 มุดลงเรือประมงที่เตรียมไว้ล่วงหน้า
นายท้ายเรือเป็นชาวประมงท้องถิ่น เขากดไม้พายลงต่ำ เรือเลียบร่องน้ำแข็งริมฝั่ง พายมุ่งหน้าไปยังฝั่งเหนืออย่างเงียบเชียบ
เมื่อเรือพายถึงกลางแม่น้ำ กองไฟบนฝั่งเหนือที่อยู่ไกลออกไปก็พอมองเห็นเลือนราง เงาทหารยามไหววูบอยู่บนคันตลิ่ง