ท้องฟ้ามืดครึ้ม แสงจันทร์เสี้ยวสลัว
กองไฟพลิ้วไหวตามสายลมยามค่ำคืน นำแสงสว่างเล็กน้อยมาสู่ผู้คน
อย่างน้อย…
พวกเขาก็มีชีวิตรอดมาอีกหนึ่งวัน
บรรดาผู้รอดชีวิตเริ่มกินข้าว การเคี้ยวขนมปังแข็งหรือแซนด์วิชเป็นเรื่องปกติ ผู้รอดชีวิตส่วนน้อยเท่านั้นที่ได้กินผักสด นับว่าโชคดีมากแล้ว ส่วนเนื้อสัตว์… ไม่มีใครได้กิน
ความเสี่ยงและผลตอบแทนของ[การเลือก]มักจะสมดุลกันเสมอ
เนื้อสัตว์หมายถึงโปรตีนสูง พลังงานสูง ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่สิ่งที่[การเลือก]ธรรมดาจะมอบให้ได้
ในช่วงเวลานี้ มีผู้รอดชีวิตจำนวนมากที่วิ่งตามมาจากความมืด
เมื่อเห็นค่ายพัก ทุกคนแทบจะร้องไห้ด้วยความตื้นตัน
พวกเขาไม่มีพาหนะ ต้องใช้เท้าวิ่งมาตลอดทาง
ที่สามารถตามทันทีมได้ ก็ถือว่าลำบากมากแล้ว
พวกเขาเป็นคนโชคดี ส่วนคนที่โชคร้าย วิ่งช้า ก็จะถูกทิ้งไว้ในความมืดมิดตลอดกาล
นี่คือกฎของทีม
คนที่ตามไม่ทัน…
มีแต่ความตายรออยู่
ในเวลานี้
หลินอวี่เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมา เขากำลังจะหยิบขนมปังออกมากิน แต่จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้…
เกือบลืมไป เขาดูเหมือนจะมีกระต่ายอยู่ตัวหนึ่งใช่ไหม?
มองดูไฟที่ยังลุกโชนอยู่ข้างๆ หลินอวี่นึกภาพขึ้นมา ภาพของกระต่ายย่างเสียบไม้บนกองไฟ ส่งกลิ่นหอม น้ำมันหยดติ๋ง โรยเกลือและยี่หร่าเล็กน้อย…
หลินอวี่เลียริมฝีปาก เริ่มกลืนน้ำลาย
แต่ทว่า…
เหล่าผู้วิเศษต่างก็เคี้ยวขนมปังกันอยู่ ถ้าเขากินกระต่าย มันจะดูเกินไปหน่อยไหม?
มองไปทางผมทอง หลินอวี่เกิดความคิดขึ้นมา รีบพูดทันที:
“พี่ผมทอง อย่าเพิ่งกินขนมปังเลย”