ผู้รอดชีวิตทั้งหลายสมองตื้อ ตาสะพรึง แล้วก็เริ่มวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนกทันที
มีรถก็ขึ้นรถ ไม่มีรถก็ชิงรถเพื่อจะขึ้นรถ!
ก่อนวิกฤตจะมาถึง รถทุกคันมีเจ้าของ หรือแม้แต่ทุกที่นั่งก็ถูกจัดสรรไว้แล้ว แต่หลังวิกฤตมาถึง... การจัดสรรทั้งหมด สิทธิครอบครองทั้งหมด ไม่สำคัญอีกต่อไป!
มีเพียงการมีชีวิตรอดเท่านั้นที่สำคัญที่สุด!
"แก... แกอย่าโหดร้ายเกินไป นี่รถฉันนะ!"
ไอ้สัส ไปให้พ้น รถคันนี้มีชื่อแกเขียนไว้หรือไง? ตอนนี้มันเป็นของฉัน!
"ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย ขอแค่ให้ฉันขึ้นรถ ฉันยอมให้นายนอนด้วย!"
"รีบขับไป รีบขับไป!"
ฝูงชนแตกตื่นอลหม่าน การทะเลาะ เสียงร้องไห้ การฆ่าฟันเกิดขึ้นต่อเนื่อง ความเลวทรามของมนุษยชาติถูกเผยให้เห็นอย่างถึงที่สุดในชั่วขณะนี้
ถึงขั้น!
บางคนชักมีดออกมาชิงรถแล้ว!
โชคดีที่ทีมของเสิ่นสุยไม่ได้เพิ่งก่อตั้ง ผู้รอดชีวิตในทีมก็ไม่ใช่คนใหม่เอี่ยม พวกเขาทั้งหมดเข้าใจหลักการข้อหนึ่ง ถ้าต่างฝ่ายต่างดึงดันต่อไป ทุกคนจะต้องตาย
การฆ่าฟันจึงดำเนินไปเพียงชั่วครู่ ผู้รอดชีวิตทั้งหลายก็บรรลุสมดุลประหลาดอย่างหนึ่งได้
คนที่อยู่บนรถเริ่มขับรถออกไป
กลายเป็นกลุ่มที่สองที่หนีออกไป ต่อจากผู้วิเศษทั้งหลาย
รถทีละคันส่งเสียงคำราม แล้ววิ่งหนีอย่างบ้าคลั่ง!
คนที่ชิงรถไม่ได้ ก็กัดฟันวิ่งหนีด้วยสองขา ช่วงเวลาแบบนี้... สิ่งที่ต้องแข่งก็คือสภาพร่างกาย พวกเขาไม่จำเป็นต้องวิ่งให้เร็วกว่ารถ แค่ต้องวิ่งให้เร็วกว่าผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ก็พอ
สิ่งประหลาด มอนสเตอร์กินคน ก็ต้องใช้เวลา
ปกติแล้วมันจะไม่ฆ่าคนเดินเท้าทั้งหมด