คำพูดนี้แพร่กระจายออกไป
ในฝูงชน
ผู้คนมากมายที่ไม่ได้ทำการ[เลือก]เป็นเวลานาน ใบหน้าซีดเผือดทันที ความสิ้นหวังผุดขึ้นในใจ
จบแล้ว!
จบสิ้นแล้ว!
โจวเหมยเป็นหนึ่งในนั้น เธอใบหน้าซีด ก้มหัวซ่อนตัวอยู่ในฝูงชน ความกลัวสุดขีด...
เธอไม่ได้เข้าร่วมการ[เลือก]มานานแล้ว
ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะขายร่างกาย
แต่...
ในฐานะผู้หญิง และเป็นผู้หญิงหน้าตาดี เธอน่าจะได้รับความเมตตาบ้างมั้ง?
อย่างน้อย... อย่างน้อยเธอก็ใช้ร่างกายเพื่อเอาใจคนอื่นได้
แม้เหล่าผู้วิเศษจะไม่มองเธอในสายตา
เธอก็สามารถทำให้ผู้รอดชีวิตธรรมดาหลายคนมีความสุข ลดความเครียดลงได้ ซึ่งก็ดีต่อการรักษาความมั่นคงของทีม แล้วแบบนี้จะเรียกว่าไร้ประโยชน์ได้ยังไง?
จริงๆ แล้ว...
ก็ด้วยเหตุผลนี้แหละ เธอถึงไม่ตายมาจนถึงตอนนี้
ไม่เช่นนั้น เธอคงถูกบังคับให้เข้าร่วมการ[เลือก]ไปนานแล้ว
ภายในกลุ่มผู้รอดชีวิตเกิดความวุ่นวาย แต่ก็ไม่มีใครกล้าออกมาข้างหน้า
ออกไปข้างหน้าก็คือออกไปหาความตาย!
ใครจะอยากออกไปหาความตายแบบนั้นเล่า...
เฉินสุยมองอย่างสงบ ค่อยๆ เอ่ยปาก:
"ในเมื่อพวกคุณไม่รักษาหน้าตาไว้ ก็ให้ฉันช่วยพวกคุณรักษาหน้าตาเองแล้วกัน"
"ลุงเจ้า เรียกชื่อ"
เฉินสุยหันหลังให้
ลุงเจ้าพยักหน้า เดินออกมาจากฝูงชน หันกลับมามองเหล่าผู้รอดชีวิต พลางส่ายหัวเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความเสียใจ แล้วก็เริ่มเรียกชื่อตามบัญชียมราช