เดี๋ยวต้องทำการเลือกอีก อาหารไม่สะดวกพกพา
เสิ่นสุยจึงให้ลุงเจ้านำคนไปเก็บเหล้าหวงหยางก่อน รวมถึงข้าวสาร 5 จินที่หลินอวี่เพิ่งได้มา
เหล่าผู้รอดชีวิตมองอาหารด้วยความอิจฉา
แต่พวกเขารู้ดีว่าอาหารพวกนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเขาเลย
ได้แค่รอดชีวิตมาก็ดีแค่ไหนแล้ว!
ผมทองมองไปทางผู้รอดชีวิตแล้วจู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีก
"เฮ้ย! หน้าตาพวกนายดูดีกันจังนะ แดงระเรื่อเชียว~!"
เหล่าผู้รอดชีวิตมองหน้ากัน... ก็จริงนี่นา
หน้าของแต่ละคนแดงและบวม
แต่นั่นมันสีหน้าที่ดีเหรอ?
นั่นมันถูกตบจนแดงต่างหาก!
ซูหมานที่ถูกตบหนักสุดจนต้องเป็นฝ่ายเอส หลีกเลี่ยงที่จะสบตาใครด้วยความเขิน
เอ่อ...
เธอเป็นคนที่ตบหนักสุดนี่นา
ไม่ใช่ว่าเธอมีรสนิยมแปลกๆ อะไร!
เธอแค่รีบ!
เลยตบแรงไปหน่อย!
หลินอวี่เงยหน้ามองม่านแสง
การเลือกที่สองก็เสร็จสิ้นแล้ว...
ต่อไปคงเป็นการเลือกใหม่สินะ?
ไม่ผิดคาด
ม่านแสงแสดงข้อมูลขึ้นมาในไม่ช้า
[เริ่มการเลือกที่สาม]
[หมู่บ้านหวงหยางมีน้ำใจเอื้อเฟื้อ เตรียมเสบียงไว้ให้แขกที่มาจากไกล พวกเจ้าต้องการ...]
[ก. มันฝรั่ง 2 จิน]
[ข. น้ำแร่ 1 ลิตร]
เป็นการเลือกที่ให้รางวัลล้วนๆ!
ทุกคนตาสว่าง!
การเลือกแบบนี้เป็นการเลือกแบบรางวัล ไม่มีความเสี่ยงใดๆ แค่แจกเสบียงฟรีๆ!
หนึ่งคือมันฝรั่งสองจิน อีกอย่างคือน้ำแร่หนึ่งลิตร
ทั้งคู่ดีมาก!
แว่นตาของเสิ่นสุยเปล่งประกาย ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดี
ก่อนเข้าดันเจี้ยน เขายังกังวลเรื่องอาหาร ถ้าไม่ได้อาหารเพิ่ม อาหารในทีมก็จะหมดเกลี้ยง