ซูหมานสวมชุดกระโปรงตาข่ายสีดำ เดินวนไปมาในฝูงชน พร้อมกับฟาดฝ่ามือไปทั่ว
เพี๊ยะ!
เพี๊ยะ!
เพี๊ยะ!
ฟาดเธอแล้วก็ฟาดเธอต่อ อย่าเพิ่งรีบ ทุกคนมีครบ!
หลังจากฉีดน้ำยาการเสริมพลังยีน มือของซูหมานก็แข็งแรงจนน่าตกใจ ฟาดไปไม่กี่ที คนที่โดนฟาดก็หายคลุ้มคลั่งทั้งหมด...
ถึงขั้นว่า...
ซูหมานควบคุมแรงไม่ได้นิดหน่อย ยังทำให้ฟันของคุณปู่คนหนึ่งหลุดออกไปด้วย
ซูหมานหน้าแดงขึ้นมาทันที รีบทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วก็ฟาดฝ่ามือต่อไปเรื่อย ๆ
อืม...
ยามวิกฤตแบบนี้
คุณปู่คงเข้าใจได้
อีกด้านหนึ่ง
เสิ่นสุยก็ตระหนักได้ในทันทีเช่นกันว่า ต้องแก้ปัญหาการส่งผ่านความแค้นนี้ เขากำลังจะเอ่ยปากเตือนหลินอวี่ ก็พบว่าหลินอวี่ลงมือไปแล้ว ประชาชนทั่วไปที่ได้รับผลกระทบในฝูงชน เกินครึ่งถูกฟาดจนหายคลุ้มคลั่งไปแล้ว
ในสายตาของเสิ่นสุยอดไม่ได้ที่จะเผยรอยชื่นชมออกมา แล้วพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย
ดีจริง ๆ
ในที่สุดทีมก็มีคนฉลาดเพิ่มขึ้นอีกคน
ไม่เหมือนผู้วิเศษอีกสี่คน...
ต่างก็ไม่ค่อยชอบใช้สมอง
ในขณะเดียวกัน ศพแค้นกลางอากาศก็หายไปอย่างกะทันหัน...
แค่กะพริบตาเดียว
ไม่รู้ว่าตอนไหน มันเคลื่อนย้ายมาอยู่ด้านหลังของจ้ายกวังได้
ฝ่ามือสีซีดหนึ่งข้างเอื้อมไปแตะท้ายทอยของจ้ายกวัง
เสิ่นสุยตอบสนองอย่างรวดเร็ว ปลุกพลังจิตทันที เสียงเย็นเยียบดังขึ้น
"ณ ที่แห่งนี้ จงหยุดนิ่ง"
ชั่วพริบตา
พลังจิตอันแข็งแกร่งเข้าควบคุมศพแค้นไว้
รั้งร่างของมันไว้ ทำให้มันไม่สามารถขยับได้
ภายในร่างศพแค้น ความแค้นที่เหมือนน้ำซึมออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน พยายามจะดิ้นรนหลุดพ้น