ร่วนเวยยังได้รับคาร์นิวัลวันคริสต์มาสและคำอวยพรจากพี่สือจี พี่ปลาหมึกยักษ์ และพี่ซูซู
ทุกคนต้องเก็บโหวตไว้ ของขวัญที่ส่งมาจึงค่อนข้างยั้งมือ
เรื่องก่อตึกเก้าสิบเก้าชั้นแพร่ไปทั่วในเวลาไม่นาน คนจำนวนไม่น้อยพากันมาดูหอจัดแสดงของร่วนเวย
พี่ความสุขส่งของขวัญวันคริสต์มาสเสร็จก็กลับไป
จงจงพยายามกลั้นยิ้มตรงมุมปากเท่าไรก็กลั้นไม่อยู่ จึงเริ่มทักทายทุกคนว่า “ทุกคนที่มาดูหอจัดแสดง ช่วยทำสถิติให้ห้องไลฟ์หน่อยนะ กดไลก์กันสักหน่อย”
ไม่ต้องเทถังโฆษณาก็มีคนเห็นเยอะขนาดนี้ ซาบซึ้งในพระคุณอาจารย์บีเกอร์จริง ๆ
จงจงเพ่งสายตาแล้วร้องอย่างดีใจ “ยินดีต้อนรับยวี่หวง! โอ๊ย ยวี่หวงมาแล้ว มา หนัวหมี่ออกมา!”
หนัวหมี่วางผ้าห่มลง แล้วเดินไปยืนหน้ากล้อง
【เสินอวี้ ส่งให้ หนัวหมี่ 1 ชิ้น คาร์นิวัลวันคริสต์มาส】 (33,000 เพชร) ×2×3×4×5……×51×52!
จงจง ไก่กรี๊ด เริ่มกรี๊ดอีกครั้ง
ร่วนเวยเอียงศีรษะมองของขวัญบนหน้าจอ ชักมือออกมาตบมือทำหน้าที่สร้างบรรยากาศ
พอเห็นเธอตบมือ คนอื่น ๆ ก็ตบมือตาม
พอเห็นเสินอวี้ส่งคาร์นิวัลวันคริสต์มาสให้โฮสต์คนอื่น ๆ ในห้องไลฟ์คนละชิ้น ทุกคนก็ยิ่งตบมือแรงขึ้น
ชวนให้นึกถึงบรรดาผู้ปกครองที่พากันมาแจกของขวัญในเทศกาล
หลังจากนั้น ผู้ปกครองของค่ายอื่น ๆ ก็ทยอยตามกันมา
คนที่ฐานะดีกว่าหน่อยส่งยินฝูหมายเลขหนึ่งฉบับคริสต์มาส ส่วนคนที่ฐานะด้อยกว่าหน่อยส่งคืนวันคริสต์มาสมีสีสันราคา 8,999
ห้องไลฟ์ของพวกเธอไม่มีแนวคิดเรื่องโหวตมิตรภาพ ผู้ปกครองไม่มีหน้าที่ต้องส่งของทุกครั้ง จะส่งให้ทุกคนได้สนุกกันในบางโอกาสหรือเทศกาลพิเศษเท่านั้น ไม่ได้เจาะจงส่งให้ใคร และไม่ต้องส่งตอบแทนกันไปมา
ความสัมพันธ์ของโฮสต์ก็ส่วนของโฮสต์ ความสัมพันธ์ของแฟนคลับก็ส่วนของแฟนคลับ ความสัมพันธ์ของพี่ชายพี่สาวก็ส่วนของพี่ชายพี่สาว แบ่งแยกกันค่อนข้างชัดเจน
บรรยากาศของเสี่ยวหม่านดีมาตลอดก็เพราะผู้รับผิดชอบย้ำเรื่องพวกนี้หลายครั้ง เวลาพี่ชายพี่สาวจากค่ายอื่นส่งของขวัญมา ฝ่ายปฏิบัติการกับพิธีกรจะเป็นคนกล่าวขอบคุณแทน ส่วนโฮสต์ห้ามกดติดตามกันและส่งข้อความหาพี่ชายพี่สาวของโฮสต์ร่วมทีม
ยกเว้นแฟนหลายคนเชียร์หลายคน หรือพี่ชายพี่สาวจากทีมอื่น