"ขายหมดแล้วล่ะ"
ผู้ใหญ่บ้านเก่าส่ายหน้า "ไม่รู้ว่าพวกคนเมืองได้ข่าวกันมาได้ยังไง พอตกดึกก็มีคนลงมาซื้ออวัยวะเพศเสือไปแล้ว ตอนนั้นพวกเราในคอมมูนหลายคนก็อยากได้เหมือนกัน คิดว่าจะหารวมกันซื้อมาหมักเหล้า แต่ไม่ทันไร เจ้าหน้าที่จัดซื้อจากเมืองก็ประมูลก่อน ราคาก็ให้สูงกว่าอีก พวกเราในคอมมูนเลยอายที่จะต่อราคา"
คนเมืองนี่รวยจริง ๆ นะ
สองร้อยหยวน พูดให้ก็ให้ ตาไม่กระพริบด้วยซ้ำ
ใครจะไปสู้เขาได้
"อ้าาาาา!" หลงไห่จวินเงยหน้าร้องคร่ำครวญ ยกมือทั้งสองขึ้นกุมหัว ใบหน้าไร้ซึ่งความอยากมีชีวิตอยู่
"อวัยวะเพศเสือของฉัน! ฉันมาช้าไปจริง ๆ ด้วย!"
"ผู้ใหญ่บ้าน ท่านพอจะรู้ไหมว่าใครซื้อไป? เจ้าหน้าที่จัดซื้อของโรงงานไหน?"
"เหมือนจะเป็นโรงงานเหล็กกล้าแห่งหนึ่ง นึกชื่อไม่ออก นามสกุลหลี่ ผู้ชายหนุ่ม ๆ คนหนึ่ง บอกว่าซื้อให้ลุงของเขา"
ผู้ใหญ่บ้านเก่าคิดไปครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น
"โรงงานเหล็กกล้า นามสกุลหลี่? ปักกิ่งมีโรงงานเหล็กกล้าเยอะแยะ จะไปรู้ได้ยังไงว่าเป็นใคร เอ๊ะ..."
ผู้ใหญ่บ้านเก่ามองท่าทางของเขาแล้วยิ้ม พร้อมกับตบไหล่เขาเบา ๆ "หนุ่มน้อย อย่าพูดเรื่องนี้เลย ไปบ้านฉัน ฉันจะหยิบผ้าห่มให้สักชุด กลางคืนอากาศหนาว อย่าปล่อยให้เป็นหวัดล่ะ"
"ถ้าอยากลองอวัยวะเพศเสือจริง ๆ ฉันจะรินให้สักแก้ว"
หลงไห่จวินรีบตามไป "อ้าว? อย่างนี้เกรงใจผู้ใหญ่บ้านเกินไปหน่อย งั้นผมขอแลกคูปองข้าวกับแก้วหนึ่งได้ไหม"
"ได้สิ"
"ขอบคุณมากนะ ผู้ใหญ่บ้าน"