“แย่แล้ว! อาจารย์ก็ถูกจับด้วย!”
ฉินหวยหรูหลบอยู่หลังฝูงชน มองซาจู้ ยายหูหนวก และป้าผู้เฒ่าถูกตำรวจพาตัวไปด้วยตาตนเอง รีบกระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ
เธอยืนนิ่งอยู่กับที่อึดใจหนึ่ง สมองมั่วไปหมด คิดไปคิดมาก็ยังต้องไปที่โรงงานเหล็กกล้าเพื่อหาเจี่ยตงซวี่และอี้จงไห่
พวกเขาเป็นผู้ชายที่เป็นหลักของบ้านในลานบ้าน เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ยังไงก็ต้องให้พวกเขารู้
คนสามคนนี้ต้องช่วยออกมาให้ได้
คนสามคนนี้ คนหนึ่งเป็นอาจารย์ อีกสองคนเป็นกำลังหลักด้านพละกำลังและด้านศีลธรรมของลานบ้าน ก็เพราะสองคนนี้แหละที่ทำให้ตระกูลเจี่ยของพวกเขาอยู่ได้อย่างสุขสบายขนาดนี้
ฉินหวยหรูหันหลังจะวิ่งไปทางโรงงาน พอวิ่งไปได้สองก้าวก็หยุดลง
ตอนนี้เสี่ยวตังยังนอนอยู่ที่บ้าน
ปังป๋อแปดขวบแล้ว ไม่ต้องมีคนดูแลก็เล่นเองได้ แต่เสี่ยวตังเพิ่งไม่กี่เดือน ยังขาดคนดูแลไม่ได้
แต่ก่อนแม่สามีเจี่ยจางซื่ออยู่บ้าน ยังพอให้แม่สามีช่วยดูแลได้ แต่ตอนนี้เจี่ยจางซื่อยังถูกขังอยู่ในห้องขัง บ้านมีแค่เธอคนเดียว เธอจะไปไหนไหวล่ะ
เธอยืนอยู่ตรงนั้น เดินวนไปวนมาด้วยความร้อนใจ
กำลังไม่รู้จะทำยังไง ก็มีคนเดินเข้ามาจากทางตรอก
คนผู้นี้คือหยานเจี๋ยเฉิง ลูกชายของสามย่าบ้านหน้าลานบ้าน
ตอนนี้หยานเจี๋ยเฉิงหน้าซีด เดินโซเซ ดูท่าจะล้มลงได้ทุกเมื่อ
ฉินหวยหรูมองเขาแวบหนึ่ง ก็ปฏิเสธความคิดที่จะขอให้เขาช่วยทันที