บ้านข้างเรือนสี่ประสาน ดูหมู่สัตว์กัดกันเอง

ตอนที่ 22 หนุ่มน้อย แกรู้หรือเปล่าว่าค่าแรงของราชาผู้บำเพ็ญชาติกลับชาติมาเกิดมีเท่าไหร่

6 นาที· 1.4K คำ

ฟิ้ว.

ลูกธนูลูกที่สองพุ่งออกจากคันธนู ทะลุหัวของหมาป่าตัวที่สอง.

หมาป่าตัวนั้นยังไม่ทันส่งเสียง ร่างก็เอียงล้มลงไปกับพื้น กระตุกสองสามทีแล้วก็หยุดนิ่ง.

[ติ๊ด ล่าหมาป่าสีเทาทั่วไป (ขาว) ได้รับรางวัลแปดหยวน]

ฟิ้ว.

ฟิ้ว.

ฟิ้ว.

การเคลื่อนไหวของหลงต้าเผิงไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย.

โก่งธนู เล็ง ปล่อยลูกธนู ทุกการเคลื่อนไหวล้วนสะอาดและรวดเร็ว ไม่มีความฟุ่มเฟือยแม้แต่นิด.

ลูกธนูพุ่งออกจากมุมที่แตกต่างกัน บางลูกพุ่งเข้าดวงตาของหมาป่า ทะลุกะโหลก.

บางลูกพุ่งเข้าปากที่อ้าของหมาป่า ตรงทะลุท้ายทอย.

ทุกดอกแม่นยำไปที่หัว ทำให้มั่นใจได้ว่าจะฆ่าได้ในหนึ่งที.

หมาป่าสามตัวล้มลงต่อเนื่องกันภายในเวลาไม่ถึงสองนาที.

[ติ๊ด ล่าหมาป่าสีเทาทั่วไป (ขาว) ได้รับรางวัลคูปองข้าวห้าจิน]

[ติ๊ด ล่าหมาป่าสีเทาทั่วไป (ขาว) ได้รับรางวัลแปดหยวน]

[ติ๊ด ล่าหมาป่าสีเทาทั่วไป (ขาว) ได้รับรางวัลแปดหยวน]

หมาป่าสามตัวที่เหลือพบทิศทางของลูกธนู จึงส่งเสียงคำรามต่ำๆ ไปทางพุ่มไม้ที่หลงต้าเผิงซ่อนอยู่

แต่หมาป่าสามตัวนี้ไม่ได้พุ่งเข้ามา

จ่าฝูงตายแล้ว หากไม่มีการบัญชาของจ่าฝูง หมาป่าสีเทาที่เหลือก็เป็นเพียงมดที่ไร้หัว ไม่มีคำสั่งก็ไม่กล้าโจมตี ในที่สุด สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดก็ผลักดันให้พวกมันหนี

เกือบจะในชั่วพริบตา หมาป่าสามตัวตัดสินใจเหมือนกัน ส่งเสียงหอนแล้วหันหลังวิ่งหนี โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

"คิดจะหนี?"

"ถามข้าหรือยังว่าข้ายอมให้หนีไหม?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป